Marka düşkünlüğü materyalizm midir?

Gençlerin kendini ifadeden yoksun kalma sebepleri kitap okumamalarıdır. Yazmamalarıdır. Okuduklarını yorumlayıp karşılıklı istişare etmemeleridir.
Bu gençlerin sorunu da değildir ayrıca pek çok orta yaş ve üstü insanın da sorunudur. Kendilerini ifadeden yoksun oldukları gibi kendilerine söylenileni de anlatmaktan acizdirler.
Neden?
Çünkü okumamış çünkü anlamamışlardır.
O bahsini ettiğiniz çocuk ve çocuk gibiler ülkelerinde havalimanlarında bile beklerken telefona bakmak yerine kitaplarını açar okurlar. Bizde ise sosyla medya dışında bir faaliyet yoktur gençlerde.
Kitaba düşkünlük, kitapları yorumlamak ya da yazmak gibi bir yanımız yoktur. İnsan içine çıktıklarında ise konuşma acziyetiyle başbaşa kalırlar. Konuşamazlar çünkü zihinlerinde biriktirdikleri pek bir kelimeleri yoktur. Ellerinde olanlarla idare ederler ve kem küm şeklinde ilerler konuşma.
Bunu yazı dillerinden de anlayabiliriz. Bakın burada yazanların çoğuna. Ben bakıyorum mesela. Okurken anlaşılıyor kim güvenli kim güvensiz. Kim işlevsel bir konuşmaya sahip kim değil. İnsanların yazdıklarını okurken onların ruhlarını da okuyorum kendilerine güvenlerini de.. Her şey okumaktan, yazmaktan biriktirmekten geçer. Özgüven de öyle. Kısaca bu çocuk okumuş ve rahat olabildiği ortamlarda baskı görmeden konuşmuş…
Başlık sorusunun dışında güncellediğiniz soru dikkatimi çekti ve onu cevapladım.
Marka düşkünlüğüne gelince; evet materyalizmdir bence. Kendimden biliyorum bunu. Bazen sıradan bir çanta alayım dediğimde onu gözümde öyle değersizleştiriyorum ki yine dönüp dolaşıp markalı olanları seçip alıyorum. Çünkü materyalist bir insanım. Bu benim zaafım belki. İyi olanı seçtiğimi zannederek kendimi kandırıyorum heralde. Her şeyde böyleyim ve böyle oldu.