İşimden nefret ediyorum ve gitmek istemiyorum ama mecburum. Ne yapmalıyım?

Bulunduğum mağaza müdürüne işten çıkmak istiyorum deyince seni ofise alayım dedi. şu an kasiyerim. Ofis işini de az çok biliyorum, tanık oluyorum ve dünyanın en sıkıcı, en gereksiz işi. Tamam dedim kabul ettim yeni kasiyerler gelene kadar şimdilik idare ediyorum ama artık dayanacak gücüm kalmadı ya. Zaten vücudum hasta, ayakta zor duruyorum, müşterilerin saygısızlığı bitmiyor. Ben bunun için okumadım dört sene. İsteyerek seçtim, ülkenin en iyi ünilerinden birinden mezun oldum, hocalar desen uluslararası bir sürü bağlantısı olan insanlar. Ben bunlardan eğitim aldım ama şu an inancım yok işte üniversitede öğretim kadrosuna girebileceğime. Bazı şeyler değişene kadar olmayacak. Böyle hissediyorum.

Teşekkür ederim. Beni ofise alacağını söyledi ama mağazada şu an yeterli eleman yok. Seni de kasadan ofise alamam dedi, o konuda da haklı çünkü full time çalışan iki kasiyer var. Yöneticiler bile günlerdir kasa alıyor personel eksikliğinden dolayı. Düzene girince belki alır bilmiyorum, o işi belki daha iyi yaparım. Başka işe gireyim diyorum ama iş aramakla da uğraşmak istemiyorum şu an açıkçası. Düzene girsin de ofise geçeyim diye bekliyorum. Bu durum fizikssl, ruhsal çok yoruyor beni. Bu akşam babama, çalışmak zorundayım dedim. Binlerce lira kredi kartı borcum var, 5 ayda anca biter o borç. Her şey pahalı. Ben öderim karşılarım kendini yorma çık diyor ilk günden beri ama ben çıkamıyorum. Çıkmak istesem de çıkamıyorum çünkü sürekli ondan para almak istemiyorum, ben sana destek olurum diyor ama bir şey alsam etsem onun da lafı yapılıyor. O kadar bunaldım, o kadar sıkıldım ki artık yaşamaktan.