6 yıldır her allahın günü gidiyorum çok emek veriyorum çok çalışıyorum, egodan değil ama kilomdaki herkesi yenebileceğimi biliyorum. bugün maç vardı ve ilk tur yenildim. küçümsemiyorum ama kız cidden benden çok kötüydü ve koronadan beri kimse antrenman yapmıyor. o kadar zoruma gidiyor ki o kadar inanıp emek verip onca yol gidip kocaman hayal kırıklığıyla geri dönmek. gerçekten çok üzülüyorum onca yıl bir hiç uğruna çalışıyormuşum gibi geliyor. devam etmek çok istiyorum sporumu seviyorum çok çalışıyorum ama bu şekilde eli ayağı tutmayan insanlara saçma sapan yenilince bütün hevesim kaçıyor. yılda 1 olan maça ben tüm gücümle hazırlandım ve aylardır mindere girmemiş olan biri şans eseri seni yerde tutuyor. gerçekten çok üzülüyorum ne yapacağımı bilmiyorum başarmak için her gün daha fazla çalışıyorum ama benim kadar çalışmayan insanların gelipte yenmesi tam bi hayal kırıklığı benim için.
fikrinizi alsam ne güzel olur
fikrinizi alsam ne güzel olur
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Gündem
Üniversite Tercih
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer