Hiç istemezdim okula gelmeyi bile istemezdim ama olunca çok zorluk çekiyordum, utangaçlığım yüzünden yanaklarım kıpkırmızı oluyordu. Sınıftan defter almak ölüm gibi geliyordu. d
Aynen öyle bazen bıkıyordu sen al diyordu ben de bir anda açıyordum kapıyı alıyordum, birinci kapıyı açınca ikinci, üçüncü derken alışıyorsun aslında. Marifet birinci kapıda. d
Ayak işlerini yapiyorsun, hiç sevmezdim. Hatta o gun nasil gececek diye kara kara dusunurdum. Ama son saat sinif defterlerini toplamaya cikinca guzel oluyordu. Kendi sinifina gidince arkadaşina belki göz kirpiyordun falan : )) Ahh ahh ne gunlerdi!
çok havalı hissederdim 😀 bizim zamanımızda tenefüs zilini de düğmeye basıp nöbetçi öğrenci çalardı hala öyle mi acaba 😂 yaşlıyım ya bilemedim şu an nasıl
3-4 kez nöbetçi öğrenci oldum onun dışında sürekli görevli olduğum için pek cazip gelmedi. Ama yine de kafa dengi birisi yanınızda olunca epey zevkli oluyor.
İstemezdim utangaçlıktan ötürü. Bir gün sınıf havalandırılcak diye öğrencileri sınıftan çıkarmam gerekiyordu. Ben gidip yalandan yemek yiyordum vakti öyle geçiriyordum 😂 Şimdi olsa çıkın lan sınıftan derim. Çok pısırıkmışım 😂
İlk nöbetçi olduğumda uçmuştum havalara ama sonra hiç sevemedim bir de okula özel insanlar geldiğinde müdür inatla beni seçerdi bu durum daha da nefret etmeme neden olmuştu
Ama müdür ile müdür yrd. nöbetçi ziline tıklıyordu. Şunu götür, şunu öğretmenlerine imzalat falan görevler veriyorlardı. Ayrıca personellere de yardım ediyordum. Bir gün öğretmen dersteyken ders yoklamasını almak üzere sınıfa girmiştim. Sınıfa girerken ise kapıyı çalmayı unutmuştum. Gireceğim sınıfta ters öğretmen bana tekrar kapıyı çalarak girmemi söyledi. Ben de bu öğretmene epey gıcık olmuştum.