Yardım edebilecek var mı? Çıkmazdayım?

Merhaba arkadaşlar.

3 yıl önce üniversiteye başladım ve köyde yaşayan, maddi ve eğitim durumu olmayan bir aileden geliyorum. maddi durumumdan dolayı devletten burs almaya başladım ve bu şekilde okul ihtiyaçlarımı karşılayabildim. Fakat şehir hayatındaki pahalılığa kesinlikle maddi imkanım yetmedi. Sosyal hayatım olmadı, param yok diye okula gidemedim, yemek bile yemediğim günler oldu ki haliyle bu okul başarımı etkiledi. İlk sene ortalama 1,80 geldi. Girmem gereken bütlerim vardı fakat ailemin ısrarlarıyla cebimdeki son parayla bilet alıp eve gittim. İhtiyacımı karşılamak için bana para gönderecek durumda olmadıklarını düşünüp fazla ısrar etmedim ki ailem bunu açıkca söyleyemez zaten. Ertesi sene okula başladığımda ailem maddi durumu biraz daha toparladı dolayısıyla belli derslere girmeye başladım. ve sene sonu ortalama 2,49 geldi. Fakat şu an üçüncü senem ve e-devlete girip baktığımımda bir şokla karşılaştım. Kyk bursum ilk sene sonu ortalamam düşük olması nedeniyle kesilmiş dolayısıyla şu an 8.000 civarında borcum var. Ailem beni okutmak için çok fazla uğraştı, okursam belki onlara da yardım edebilirim diye düşünüyorlar. Annemin ve kardeşimin sağlık sorunları var ve Türkiye'deki işsizlik de malum. Okulu bitirince iş bulacağımın garantisi yok. Dolayısıyla hem hayata borçlu olarak başlayacağım hem ailemin hüsrana uğratacağım için ağır bir bunalıma girdim. Aileme de söyleyemiyorum. Okullar açıldığında artık burs da alamayacağım. Pandemiden dolayı maddi durumumuz iyice battı zaten. Gelecekle ilgili hiçbir ümidim kalmadı. Bir çıkmaza girdim şu an. Okuluma devam edersem sırf borçlanmak dışında hiçbir şey yapmamış olurum. Bu maddi durumla istesem de konsantre olamam derslere. Ekmek kırıntılarıyla karın doyurduğum günleri hatırlıyorum. Babam ilkokul mezunu dolayısıyla çok kolay iş bulamıyor. Okulu bırakırsam da ailemin emeğini boşa çıkarmış olurum. Onları gururlandırmak istiyordum. Maddi yardım talep etmiyorum sadece bu bunalımdan kurtaracak bir temenni bir dilek bir desteğe ihtiyacım var o yüzden buraya sığındım. Ölümü bile düşündüm ama kendimi değil ailemi düşünüyorum. Her türlü onlar üzlecek, onlar yıpranacak. Buna ben neden olduğum suçluluk duyuyorum. Kaç gündür bu sorun çıkmıyor aklımdan, geceleri uyuyamıyorum, derslere odaklanamıyorum, davranış bozukluğu yaşıyorum, uyku düzensizliğim arttı, sağlıklı düşünemiyorum. Yaşayan ölü gibiyim ne olur bir yol gösterin hiç olmazsa kendimi iyi hissedeceğim bir moral verin çok kötü durumdayım