İlkokul Zamanımıza, Şimdi Komik Gelen Anlarımıza Gidelim mi?

Şimdi biraz eskilere ilkokul zamanımıza şimdilerde komik gelen anlarımıza gidelim mi?

Neden keşke çocuk olsam deriz, hiç düşündümüz mü? çünkü çocukların içkelirinde kötülük yok , düşmanlık yok. En fazla düşüneceği kötülük yarınki oyunda onu oynatmamaktır.

O yüzden deriz keşke çocuk olsak çünkü hayatta tutunma çabaları bizi yormuştur.

Şimdi hem biraz gülelim, hem de biraz eskilere gidelim mi?

Hepimiz biliyoruz ki sınıf masa örtülerimiz vardı. Her cuma yıkamaya götürürdük. Pazartesi mis gibi kokardı sınıf yıkamayı unutup çantasına koyduğu gibi getirenler de vardı :))

Çoğu zaman öğretmen masa örtüsünü götürmek ayrıcalık gibi görünürdü. (çocukluk işte) :)))

Hangimiz silgi tozundan tekrar silgi yapmaya çalışmadık ki :) Silgi tozlarını biriktirip dondurmaya çalışmalar falan hatta çoğu zaman bilerek silgi tozu çıkartırdık o silgide boşa giderdi :))

Bir de beslenme saatimiz vardı. Haftalık yemek programımız vardı. Zeytin peynir günü, çikolatalı ekmek günü, patates kızartması günü, serbest gün falan :)) O gün beslenme çantasındaki örtüyü itinayla sererdik :))

Çoğu zaman muhabbet etmek için çöp kutusunun etrafında toplanıp kalem açma bahanesiyle orda durmak bile ne kadar eğlenceliydi :))

Bir de kızaran elmalarımız vardı. Başarımıza göre öğretmen boyardı nasıl sevinirdik :)

Ya kurdelemize ne demeli öğretmen o kurdeleyi takınca nasıl gururlu gururlu eve giderdik:))

Hangimiz fişleri özenle kesip takmadık ki:)

Bir de çıt çıkarsak bile tahtaya ismimiz yazılır çarpılar atılırdı :)

Hangimiz arkadaşlarla beraber defterimizdeki öğretmenin ödev kontrol imzalarını saymadık ki:))

Okuduğunuz için teşekkür ederim :))