Ailesinin Yanında Üniversite Okuyan Kız Öğrencilere Tavsiyeler!

Özellikle muhafazakar ailede büyümüş kızlar için yazdım. Bu yazıyı gerçekten bilmenizi istediğim için yazıyorum. Bu sitede eski bir üyeyim. Ben mezun olalı çok zaman oldu. Üniversite tercihi yaparken hep memleketimdeki devlet ünileri yazmıştım. Evimde okuyayım rahat olur daha iyi ders çalışırım demiştim. Ama pek düşündüğüm gibi olmadı. Memleketinde okuyacak olan kızlara bikaç şey söylemek istedim. Bunları sizde yaşayabilirsiniz. Hazır yol yakınken yatay geçiş yapıp gitmeyi ya da farabi yapmayı düşünebilirsiniz. Öncelikle şunları bilmenizi isterim.

1. Ev işleri ile derslerin yükü altında ezilirsiniz:

Ben evde tek çocuğum. İster sözel bir bölüm ister sayısal bir bölümde okuyun ünide dersler genelde ağır geçiyor. Arkadaşlarınız ve hocalarınız ile ilişkileriniz kafanızı baya bi meşgul ediyor. Bunların ağırlığı altında ezilirken evde hiç bitmeyen işlerle de ilgilenmeniz gerekiyor. Üniversite sınavına hazırlanırken yeterince yoğundunuz ve eve yardımcı olamadınız diyelim. Aile bireyleri üniyi kazanınca artık daha fazla yardımcı olabileceğiniz beklentisine giriyor. Annelerin artık daha fazla tahammülü kalmıyor. (belki de haklılar) Ayrıca misafirler, akraba ziyaretleri ile de ilgilenmek zorundasınız.
Yurtta yaşayan arkadaşımdan şunu duymuştum " tatilde hep yemek, bulaşık ile ilgilendim valla yurt daha rahat".

2. Lisedeki gibi az harçlık vermeye devam edebiliyorlar.

Özellikle anne ve babalarınız ilkokul mezunuysa üniversite okumanın masraflı olduğunu düşünemiyorlar. Olabilir diyerek hoşgörmeye çalıştım. Bilirsiniz çocukluğu yoksul geçmiş ebeveynler elisıkı oluyorlar. Ama bu seferde ben çok zor durumda kalmaya başlamıştım. (durumumuz iyi diyebilirim) Onlara bu durumu anlattım ve sadece birazcık faydası oldu. Ben keyfi harcama yapmazdım. Ve hayatımda hiç haftalık/aylık harçlık almadım. Bana her gün para istemem gerektiğini söylerlerdi. (bazen kafam çok yoğun olurdu unuturdum istemeyi. Ve hazırlık dahil 5 yıl okudum. Her gün para mı istenir? ) Ve iyi ki erkek kardeşim yok, bilirsiniz ülkemizde erkek çocuklarına hep daha çok harçlık verilir. Herhalde çıldırırdım.
(yazın çalışıp para kazanmak istediğimi de söylediğimde ise "aman ne gerek var kızım biz veririz derlerdi. babam da "şimdi bi yerde bi kız çalıştı mı erkekler hep oraya gider" gibi bişey demişti. (en büyük korkusu kızının erkekler tarafından farkedilmesi :D) Her neyse benim gibi uysal olmayın, ebeveynlerinizi kırmadan kabuğunuzu kırmaya çalışın. Yazın mutlaka ama mutlaka çalışın. Siz uysal oldukça onlar bu duruma alışır gider.
Tabi şehir dışında okusaydım mecbur para göndereceklerdi. Hem şehir dışında her gün para istemem gerekliliği de yok. Mecbur toplu halde para gönderecekler. Hem ben çok savurgan bir insan da değilim
Tercih yaparken "aman ikinci öğretim olmasın, ailem harç ödemesin, şehir dışına çıkmayayım, yurt parası, şehirler arası yol parası ödemesinler" diye onlara kıyamadım. Ama bunun farkına bile varmadılar :)

3. Sizi hep gözetleyecekler, dişiliğinizi bol bol bastıracaklar:)

Bi kazanayım rahat ederim, sosyalleşirim yok. Kimle yazışıyorsun, neye gülüyorsun, kiminle konuşuyorsun, nereye gideceksin- yaa öyle mi oraya annenle birlikte gidin, ben de geliyim (bu cümleleri iyi bilir kızlar özellikle abin de gitsin, kardeşin de gitsin. Amaç gözcülük yapmak :) .... Üniversite hayatım boyunca erkeklerden uzak durduğum halde benden şüphelenirlerdi.
Kaşımı ilk kez aldığım olay olmuştu. İlk kez allık sürmem veya kirpik kıvırıcı almam da sorun olmuştu. Beni hep dinlediklerini düşünerek rahat rahat telefonda hiç konuşmazdım. Ama haklarını yemeyim nasıl olduysa beni kapanmaya hiç zorlamadılar. (bunlar yine iyi bazı kız arkadaşlarım daha fazla baskı görürdü. Allah o kızların çokça yardımcısı olsun)
Ve artık memleketteki okulu kazandınız ya siz onların avucundasınız. Farabi , Erasmus, Mevlana değişim programlarına katılmak isterseniz önce karşı gelirler. Gelsinler. Yılmayın, güzel güzel anlatın detaylarıyla, çok istediğiniz birşeyse mutlaka gidin. Tecrübe tecrübedir. Üçü de geri ödemesiz burslu programlar.
Bir de ne kadar muhafazakar olursanız olun erkeklere karşı çok mesafeli olmayın. Hiç iyi bişey değil. Onların dünyasını hiç tanımadan bilmeden okulu bitirdim. İçlerinde çok kaliteli , normal arkadaş olmaya müsait olanlar oluyor. Şunu mutlaka bilmenizi isterim ki üniversitede en efendi , en sessiz, mülayim erkeğin bile konuştuğu kızlar, sevgililleri oluyor. Hatta ciddi ilişkileri olup gizleyen o kadar çok erkek var ki. Diğer yanda ise hanım kızlarımız karşı cinse karşı kendini tamamen izole ediyor ve kendini evleneceği erkeğine saklıyor. Bir zamanlar böyle düşünmüş olmakla birlikte artık buna katılmıyorum. Çok sağlıklı bir durum değil. Bu dediğimi mezun olurken daha iyi anlayacaksınız.
Ebeveynlerimiz bizim herşeyimiz. Başımızın üstünde yeri var. Ama imkanınız varsa ve baskı görüyorsanız memlekette okumamaya çalışın. Yatay geçiş yapmak aşırı kolay. (Türkiyenin en iyi üniversiteleri hariç) Diğer üniler alttan dersi olsa bile okullar kabul ediyor. Benim sınıfımda 10 dan fazla arkadaşım yatay geçiş ile çekti gitti. Ve herşeye rağmen annelerinizi ve babalarınıza kızmayın. Onlar çoğu zaman bilmeden üzüyor çocuklarını. Sadece bi yolunu bulmaya çalışın. Pasif kalmayın.
Benden bu kadar. Umarım okul hayatınız güzel geçer.
İyi geceler.