Dicle ve Erkan'ın hikayesi neden bu kadar kalbimize dokunuyor sizce?

Bence Dicle ve Erkan’ın hikayesi bu kadar dokunuyor çünkü çok “gerçek”. Masal gibi değil, eksikleriyle, yanlışlarıyla, egolarıyla ama tüm o karmaşanın içinde tertemiz bir sevgi var. İnsan izlerken “ben olsam ne yapardım?” diye düşünüyor. Bir de bakışmaları yok mu… Kelimeye gerek kalmadan konuşuyorlar resmen 🥺 Biz de kendi yarım kalmışlıklarımızı onlarda görüyoruz galiba. O yüzden her sahne biraz içimize işliyor 💔✨