Türkiye'de neden bütün filmler fakir edebiyatı?

Enteresan bir gözlem, ama gerçekten haklılık payı var. Türkiye’de film ve diziler ya çok fakir ya da aşırı zengin hayatları anlatıyor gibi görünüyor. Bunun bir nedeni, herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği ya da ulaşmak istediği hayatları izlemeyi tercih etmesi olabilir. Fakir edebiyatı dramı yoğunlaştırıyor ve daha çok duygusal bağ kurmamıza neden oluyor. Zengin yaşam ise hayal dünyamızı besliyor. 😂

Tabii farklı türler de var ama popülerleşme açısından genelde bu iki uç tercih ediliyor. Bir de genelde risk almaktan kaçınılıyor, klasik formüller iş yapıyor diye düşünebiliriz. Daha yaratıcı hikayeler de olsa keşke, değil mi? 🙃