Malefiz kötülüğün gücü?

Bu gönderiyi Instagram'da görüntüleyin

Bu gönderiyi Instagram'da görüntüleyin

Benim çok sevdiğim bir film Malefiz, aslında ne çok insan var hayatımızda sevdiğimizi sandığımız ve sevgisine inandığımız o kadar çok insan var ki , hayat bazen yapılanlar karşısında gösterilen tepkilerin kötülük olarak atfedildiğini öğretti aslında herkes kötü değil kendini düşünüyor ve koruyor sadece. Malefiz o gün kesilen kanatları için ağlamıştı, sevdiği adama güvenmişti belki ölmediği için atıyordu o çığlıkları , insanı kötü yapan başka insanların davranışlarıdır bazen. Sevgilisi Malefizi en küçük zarar ile hayatını bağışladığını düşünüyordu ! Oysa yanıldığı konu Malefiz Karanlığa gömülmüş ve iyilikten nefret ediyordu Malefiz kötülük ile baş edebildi ama onu yenilgiye uğratan güvene kızdı. Malefiz kötülere değil onun zaaflarını bilen adama Çığlıkları fiziksel ağrı yüzünden değil hayal kırıklığı yüzündendi, içinde unuttuğu sevgisi ise yine masumiyet ile canlandı kendisine çok kızdı yaptığı büyü yüzünden kendisinin de sevdiği adam gibi kötü biri olduğunu düşündü belki bir an, Malefiz öğretti ki aslında aşk karşı cins ile değil herkes ile büyük ve güzel yaşanan bir duygu. Film çok güzeldi değil mi? İkisi idare eder ama birincisi muhteşemdi