Size bir iş teklifi verdim ve kısa bir senaryo yazın desem karşılığında ise size xper vereceğimi desem nasıl bir senaryo yazarsın?

1974 İngilteresinde, sismik araştırma gemisi Horizon B6'nın okyanusun ortasında yönünü kaybetmiş hâlde seyir aldığı; geminin içindeki mürettebatın hastalık ve intiharlardan öldüğü, üç Kaptan'dan 1 tanesinin ve 35 kişilik mürettebattan sadece 11 kişinin kalıp mücadele etmeye çalıştığı bir hikaye. Kaptan yavaş yavaş zihninde ki sesle mücadele ederken, gemide iki kişi aynı gece intihar ediyor, dışarıdan imkansız bir şekilde bir kız belirerek yardım çığlığı atıyor, pusulalar ve kazanlar bozuluyor; herkesin zihniyle tek tek oynayan karanlık bir varlık ıssız koidorlarda bir gölge gibi dolaşıyor.. Zaten yazdım bitti bu kitabım, sana da bu senaryoyu takdim etmek isterim.

Unutulmuş Melodi

Karakterler:

Mert (30'lu yaşlarda): Başarılı bir piyanist. Genç yaşta ailesini kaybetmiş ve büyükannesinin yanında büyümüş.

Eylül (25 yaşında): Mert’in çocukluk arkadaşı. Bir müzik öğretmeni.

Büyükannesi (70'li yaşlarda): Mert’e küçükken piyano çalmayı öğreten, ona her zaman destek olan bir kadın.

1. Sahne: (İç Mekan - Mert’in Evi - Gece)

Piyano odası loş ışıkla aydınlanmıştır. Mert, piyanosunun başında oturmuş, düşünceli bir şekilde tuşlara dokunmaktadır. Gözleri doludur, ama bir türlü çalmaya başlayamaz.

Mert (iç ses): "Neden artık hiçbir şey eskisi gibi değil? Melodiler aklımdan uçup gidiyor, notalar bir türlü yerini bulamıyor."

Aniden kapı çalar. Mert, bu beklenmedik sesle irkilir.

2. Sahne: (İç Mekan - Kapı Önü - Gece)

Mert kapıyı açtığında karşısında Eylül’ü bulur. Eylül, elinde bir kutuyla ona gülümsemektedir.

Eylül: "Merhaba Mert! Uzun zaman oldu. Seni görmek istedim."

Mert (şaşkın): "Eylül… Gel, içeri gir."

Eylül, kutuyu Mert'e uzatır.

Eylül: "Bu senin. Eskiden büyükannenin sakladığı bir kutuydu. Geçenlerde buldum. Belki sana bir şey hatırlatır."

3. Sahne: (İç Mekan - Piyano Odası - Gece)

Mert, kutuyu açar ve içinde çocukken büyükannesiyle birlikte yazdığı bir müzik defterini bulur. Defterin sayfalarını karıştırdıkça eski hatıralar canlanır. Mert, duygulanarak gözleri dolu bir şekilde deftere bakar.

Eylül: "Büyükannen seninle gurur duyardı, Mert. Ama sanki sen, o çocukluğundaki coşkunu kaybetmiş gibisin."

Mert: "Melodileri unuttum, Eylül. Artık içimden hiçbir şey gelmiyor."

Eylül: "Belki de hatırlaman gereken şey, o melodilerin seninle büyümüş olması. Onları yeniden keşfetmelisin."

4. Sahne: (İç Mekan - Piyano Odası - Sabah)

Mert, sabaha kadar defterdeki eski melodileri inceleyip piyanosunun başında çalışır. Eylül yanında kalmıştır. Güneş ışıkları odaya dolarken Mert, büyükannesinin ona öğrettiği eski bir melodiyi çalmaya başlar.

Melodi, odanın içinde yankılanır. Mert, o eski hissi yeniden bulmuş gibi görünmektedir. Eylül, gülümseyerek onu izler.

Mert (iç ses): "Melodiler hiçbir zaman kaybolmadı. Sadece hatırlanmaları gerekiyordu."

5. Sahne: (Dış Mekan - Mezarlık - Gün)

Mert, büyükannesinin mezarına gelir. Elinde bir çiçek vardır. Mezara doğru eğilip çiçeği bırakır.

Mert: "Teşekkür ederim, büyükanne. Bana unuttuğum melodiyi hatırlattığın için."

Gözleri dolu bir şekilde mezara bakar ve uzaklaşır.

Son: (Dış Mekan - Park - Gün)

Mert ve Eylül, bir bankta oturmuş, çocukların oyunlarını izlemektedir. Mert, artık huzurlu görünmektedir.

Eylül: "Yeni bir şeyler yazmayı düşünüyor musun?"

Mert: "Evet, ama bu sefer içimden geleni yazacağım."

İkisi de birbirine gülümserken, kamera uzaklaşır ve parkın huzurlu görüntüsüyle film sona erer.

Merhaba,
Issız bir adaya düşen iki aşık olur. Hayatta kalma oyunları gibi, öncelikle birlikte evlerini yaparlar, baraka da diyebiliriz, istedikleri gibi inşa ederler, gönülleri ne dilerse ya da çevrede ne bulurlarsa! 😅

Adada ikisinden başka insan yoktur. Ömrünün sonlarına kadar birlikte yaşarlar, mutlu mesut ve birbirleri için çalışır çabalarlar! 😅

Birlikte ava çıkarlar, adayı keşfederler, denizi de olsun, yüzelim balık tutalım filan, sonra salıncak kuralım park yapalım, oyunlar oynayalım! 😅

Gelişi güzel yazdım. İçimden geldiği daha düzenli özenli olabilirdi ama benzeri işte anlatmak istediğimi anlattığımı düşünüyorum...