Esaretin Bedeli filminde hissettiğiniz en baskın duygu neydi?

Gökyüzünü gördüğü zamanda esaret yaşar insan.. bende yarattığı bu çaresizlik hissiydi.. kimi zaman özgür olsanda aslında tutsak gibisindir.. sudan çıkmış balık misali.. geçmişin peşini bırakmaz.. şimdiyi yaşayamazsin.. gelecek desen belirsiz bir şeydir..

Hüzün, umut. Film genel olarak amacın insanı ne kadar değiştirdiğini anlatıyor. Red uzun yıllar boyunca hapishanedeydi ve yalnızca çıkmak istiyordu ama bir amacı yoktu bu yüzden de kurul önündeki konuşmaları hep başarısız oldu. Andy geldiğinde ise hayatı değişti. Andy Red ile tanıştıktan sonra dışarı çıkmayı kafasına koydu ve bu amaç onu umutlu, çalışan bir insan yaptı. Hapishanedeki herkesin hayatını değiştirdi. Brooks'un ise tek amacı ve hayatı hapishaneden ibaretti. Dışarıda bir hiçti ve o yeni bir amaç bulamayıp dünyadan ayrılmayı tercih etti.

Yaşlı adamın hapishaneden çıkıp gerçek hayatta yüzleşmesi bakıyordu ki her şey değişmiş arabalar var hayata uyum sağlayamıyor yani o geçmişte kalmış zaten en sonunda intihar ediyordu

Umut. Ve kendisi en sevdiğim filmdir. Ama maalesef son 1 senedir kendimi Red gibi hissediyorum. İçimdeki Andyi kaybettim.