BÖLÜM 3- HER İNSAN AYNI KALORİYİ AYNI ŞEKİLDE YAKMAZ / BÖLÜM 4 CANIM MI SIKILDI, YOKSA GERÇEKTEN ACIKTIM MI?

Araç örneğimizden devam edelim.
Reklamlarda bazen görürüz.
"Bu araç 100 kilometrede sadece 4 litre yakıt tüketiyor."

Kulağa net bir bilgi gibi gelir.
Ama biraz düşünelim.
Bu yol düz müydü?
Yokuşlu muydu?
Araç yüklü müydü?
Rüzgâr nasıldı?
Trafik nasıldı?

Gördüğünüz gibi tek bir rakamın arkasında onlarca değişken vardır.
İnsan vücudu ise bir otomobil motorundan çok daha karmaşıktır.

Bu nedenle "Bir dilim ekmek 80 kaloridir."
bilgisi doğru olsa da bu kalorinin her insanda aynı sonucu oluşturacağını düşünmek doğru değildir.

Çünkü her insanın metabolizması farklıdır.
Yaş farklıdır.
Kas kütlesi farklıdır.
Uyku düzeni farklıdır.
Hormonlar farklıdır.
Günlük hareket miktarı farklıdır.
Hatta ortam sıcaklığı bile farklıdır.

Bu nedenle kalori hesabı bize yaklaşık bir fikir verir.
Ama insan bedeninin tamamını anlatmaz.
Çünkü her birey kendi içinde ayrı bir biyolojik evrendir.

Bölüm 4- CANIM MI SIKILDI, YOKSA GERÇEKTEN ACIKTIM MI?

İşte yazının belki de en önemli kırılma noktası burası.
Çünkü birçok insan aç olduğu için değil, canı sıkıldığı için yemek yer.
Fakat çoğu zaman bunun farkında bile değildir.

Bir düşünün...
Televizyon karşısında oturuyorsunuz.
Sosyal medyada dolaşıyorsunuz.
Bir film izliyorsunuz.
Canınız sıkılıyor.
Ve bir süre sonra kendinizi mutfağa giderken buluyorsunuz.
O anda zihniniz size şunu söyler "Bir şeyler yesem iyi olacak." Gerçekten mi?

Yoksa sadece o anki sıkıntı hissinden uzaklaşmaya mı çalışıyorsunuz?
Çünkü yemek yemek beynin ödül merkezlerini kısa süreliğine uyarır.

Kişi birkaç dakika kendisini daha iyi hisseder.
Ama sonra ne olur?
Yemek biter.
Atıştırmalık paketi boşalır.
Film devam eder.
Telefon elde kalır.
Ve bu kez yeni bir duygu ortaya çıkar:
Pişmanlık.
"Aslında aç değildim."
"Yememem gerekiyordu."
"Diyetimi bozdum."
Ve çoğu zaman ardından şu cümle gelir.
"Madem bozdum diyeti, bugün tamamen bozayım. Yarın yeniden başlarım."
Ne yazık ki bu cümle çoğu zaman tutulmayan bir sözden ibarettir.
Çünkü ertesi gün kişi yine aynı can sıkıntılarıyla, aynı alışkanlıklarla ve aynı bahanelerle karşılaşır.

Böylece görünmez bir döngü oluşur:
Can sıkıntısı → Yemek → Kısa süreli rahatlama → Pişmanlık → "Madem bozdum" düşüncesi → Yeni kaçamaklar → Tekrar can sıkıntısı...

İnsan çoğu zaman kilo aldığı için üzülmez.
Asıl üzüldüğü şey, aynı döngünün içinde tekrar tekrar kaybolduğunu fark etmektir.