Yiyip yiyip kilo almayan kişiler çok şanslı değil miiii?

İstediği saatte istediğini yiyor, tatlı üstüne tuzlu, tuzlu üstüne tatlı. Ne göbek var, ne yanak, ne de vicdan azabı. Ben de o insanlardan biriydim 25 yaşıma kadar! 😅

O zamanlar hamburger mi yesem, lahmacun mu, üstüne bir de tatlı mı derdim, hiç düşünmeden yer, sonra da “acaba zayıfladım mı?” diye tartıya çıkardım. Metabolizma desen turbo, enerji desen bitmez ama 25 bir dönüm noktasıymış, onu öğrendim. Vücut bir gün “Tamam, artık gençlik bitti, bu kalorilerin hesabı sorulacak” diyor resmen. O gün bugündür yediğim her şeyin bedeli var. Artık tatlı yerken “bunu da yürüyerek mi yakarım, yoksa spor mu yaparım?” hesapları başlıyor. Yine de bazen hatırlıyorum o günleri. Sınırsız yemenin ve tartıya gönül rahatlığıyla çıkmanın verdiği o özgürlüğü. Şimdi hem kilo hem vicdan hem de metabolizma ile üçlü bir ilişki yaşıyorum. Kısacası; yiyip yiyip kilo almayanlar gerçekten şanslı. Ben de öyleydim, ta ki 25 yaşıma kadar. Şimdi onlar için sadece “afiyet olsun” diyorum. 😄