25 yaşında olmak nasıl bir duygu?

Her şeyin normal gelmeye başladığı, önceden eleştirdiğin şeyleri artık eleştiremediğin bir yaş. Asla başıma gelmez dediğin şeyler başına gelebiliyor, asla yapmam dediğin şeylerin ortasında bulabiliyorsun kendini. Terk edilme, terk etme, aldatma, aldatılma vs. her şey normal gelmeye başlıyor. Eskisi kadar kızmıyorsun garipsemiyorsun insanları.
En önemlisi istemekten vazgeçiyorsun, gelenleri kabullenmeyi, şükretmeyi öğreniyorsun. En güzel mutluluğu elinde olanlarla oluşturabileceğine inanıyorsun. Küçük yaşlardaki herkesin istediği şeyleri isteme, en iyisini isteme hayallerin yok oluyor, çünkü bazen en iyisinin veya herkesin istediği şeylerin sana uygun olmayabileceğini anlıyorsun.
Bir işin oluyor ve kendini toplumun bir parçası olarak hissediyorsun, aitlik ve işe yararlık duygusu hissediyorsun mesleğinle birlikte.
İnsanlarla iyi ve samimi ilişkiler kurmanın, onlara yardım etmenin paradan ve mükemmel hayallerinden çok daha mutluluk ve huzur verebildiğini öğreniyorsun.

birkaç ay sonra 25 olacağım. ağzım söylüyor da ben inanamıyorum. bana hep büyükler o yaşta gibi gelirdi. bende hayvan gibi büyümüşüm haberim yok. 20-21 yaşlarımı özlemiyorum değil. hem büyüksün hem çıtır. ahhh be.

bir kaç ay önce 25 bitti şöyle söyleyebilirim sorumluluk artıyor keyifli yıllar geride kalmış gibi... bu da umutsuzluğa düşürmüyor değil...