Ailemden bıktım?

Benim annem baya bir dindar falan her şeye aman o gunah aman şu gunah galan diyiyor ve böyle yaptığı için ben artık soğumaya başlıyorum sanki , hem annemden hemde dinimden. Babam ise kimliğinde musluman yazan ama içki içen namaz kılmayan ibadet etmeyen bir insan işte. Ama sorun şu ki babam bizi bazen dover “kardeşimle beni dover” kardeşim 13 yaşında. Annem de hiç sesini çıkarmaz korktuğu için. Anneme çok kızıyorum insan kendi doğurduğu canından kanından evladını korumaz mı ya? Ve ben onların boşanmasını istiyorum. Çünkü 1 kere bile el kaldırmamalı bir adam bir kadına. Babamın annemi de dovmuşluğu var, beni de. Annem artık geride kaldı bunlar diye kendini avutur. Ama hala aynı benim babam canı ne zaman isterse kalkar dover! Bu nasıl baba ya. Çoçuğa hele ki “kadına” el kalkmaz! Hayatımdan mutlu değilim ve onların boşanmasını istiyorum. Bazen annem masayı topla falan der ben toplamam. Bunun arkasındaki sebep hep bu. 7/24 hep odamdayım ve telefonla uğraşıyorum. Bıktım artık. Böyle hayat olmaz olsun. Bazen annem sırf söz dinleyim diye babamın yanında özellikle “kızım hadi çay getir”. , “kızım masayı kaldır” falan der. Öyle olursa laf dinleyeceğimi düşünüyor sürekli. Ama ben yine de yapmıyorum ve bazen dayak yiyorum, bazen de ailem bana saygısız olduğumu söyler. Ona anlatmaya çalışıyorum ama beni ciddiye almıyor. Sonra saygısız olduğumu söz dinlemediğini, böyle devam ederse beni evden atacaklarını falan söylüyorlar. Beni bu hale onlar getiriyor sonra ben niye böyleyim? Bu nasıl hayat! Ben ne yapayım ya? Ben nasıl derim boşanın diye ne yapıcam ben bilmiyorumki. Lütfen akıl verin bana.