Neden hiç mutlu değilim?, Hayattan zevk alamıyorum, çıldırmak üzereyim?

Mutlu olmayı unuttum desem yeridir, yaşama isteğimi kaybettiğim zamanı bile hatırlayamıyorum.
Hergün düşüncelerim karamsar, umutsuz, zevksiz. Yaşamdan aşırı derecede zevk almıyorum, hiç birşeyin gözümde değeri kalmadı, daha 20 yaşımda olmama rağmen kendimi 35 lerde hissediyorum.

Kendime sen ne yaparsan mutlu olucaksın diye soruyorum. cevabı yok.
yanlış anlaşılmasın zaten öyle büyük şeylerden zevk alan bir insan değilim. Sarayda yaşa, en iyi arabaları verelim deseler zerre zevk almam.

Aslında bir çok insandan iyi durumdayım.
sağlığım yerimde.
beni seven ailem var.
hemşireyim, maaşımı alıyorum işsiz değilim.

kendi kendimi idare edebilcek bir hayatta yaşıyorum, fazlasındada gözüm yok. Ama ışığı kaybettim. önümü göremiyorum, hayattan ne istediğimide bilmiyorum.

intiharı dilemediğim 1 günüm bile yok. Hergün mutlaka ama mutlaka en az 1 kez intiharı düşünüyorum.
Doktora gitsem antidepresan yazıp yollar, onu içincede hiç birşey düzelmeyecek.

gerçekten hayattan 0 zevk alıyorum. Hayata bakınca zaten aşırı kötü biryer dünya. yaşamaya değer birşyede bulamadım.

neden bu kadar umutsuzum, mutsuzum, hiçbir şeyden zevk alamıyorum.
kendime söz vermiştim 26-27 yaşlarımda hayatımı sonlandırıcaktım ama galiba bukadar beklemeninde bir anlamı yok. çünkü mutlu olamıycam yine.

neden bu düşüncelerden kurtulamıyorum?