İnsan hep kaybetmeye başlayınca mı anlıyor?

İnsan hep kaybetmeye başlayınca anlıyor bazı şeylerin değerini. Hele bu değer hâlâ yürek yakan sevginse, pişmanlıklar ve üzüntüler, yaşanmış anılara değil yaşanma ihtimali olmanın avuçlarından kayıp gidişine oluyor.

Bazen unutmak istiyorsun her şeyi. Yaşananları, yaşattıklarını, her şeye sıfırdan başlamak ve sil baştan yaşamak tüm duyguları. Geçmişe takılıp kalmaktan, geleceği planlayamamış olmak… Ve şu anın tadını kaygılar yüzünden çıkaramamak.

Bütün bunlar boğazında düğüm düğüm olurken kelimeler ağzımdan çıksa gözleri anlattıklarının manasını karşılayamayacağından susup sığındığın en güvenilir liman olan sevgilinin gözlerine kendini emanet ediyorsun.