Her gece ailemden birinin öldüğünü düşünüp ağlıyorum yardım edin lütfen?

Başlıkta belirttiğim gibi her gece bazen abimin, bazen annemin bazen babamın öldüğünü istemsizce düşünüp göz yaşlarına boğuluyorum... Halden anlamıyor gece vakti yemeğe çıkıyoruz birdenbire aklıma bebekliğim geliyor ; bebekken abimin, annemin, babamın beni ne kadar çok sevdiği abimle bir daha asla geri gelmeyecek olan çocukluk hatıralarım anılarım... Bir gün 60 yaşında olacağım diyorum kendime. Abim de 77 yaşında olacak onun ölüm haberini alacağım.. O an aklıma tüm anılarımız gelecek, canım süt istediğinde abimin gecenin yarısında gidip bana süt getirişi.. Oyuncak atımla oynayışımız çizgi film izlerken ben bir ninjayım diyip hareketleri tekrar edişim abimin gülüşü... Bundan kurtulmak istiyorum artık ölümü düşünmemek, belki de ölümü kabul etmek istiyorum... Çözüm önerileriniz nelerdir size danışmak istedim.. Sizce ölümü kabullenmek için ne yapmam gerek?