Yokluk içinde büyüyenler, yaşadığınız dramlara bir örnek verebilir misiniz?

Evet kanserlerle yasadım onların tedavisini gördüm çok şükürki kanser değilim ama onların tedavisinin aynısını almak onlarla aynı ortamda kalmak bana çok koydu üstelik kuzenimi beyin tümoründen kaybettik psikolojim çok bozuldu tam 4 yıldır ne bir dostum ne bir arkadasım vs hiç bişi olmadı hep yalnızdım halada öyleyim gerçi. Ama takmıyorum bu hayatı eğer dertleri kederleri kafaya taksaydım bu dünya çekilmezdi

14 yasımdan beri yüzüm hiç gülmedi ama bu sene birazda olsa toparlandım mutlu olmayı öğrendim sevdiğim adam için yaşamak istiyorum onu görmek için çabalıyorum ki yaşama sebebim o. O beni hiç sevmedi ama ben ona deli gibi aşığım biliyo belki bişiler değişebilir belki yeniden barışırız kim bilir 🙂şimdilik imkansız görünüyor ama ben Allahtan umudumu hiç bir zaman kesmedim kesmemde.

Sen yorumu okumadın galiba😅kanser değilim kanser tedavisi görüyorum ama işte herkesin bir imtihanı var benimkiside bu

İyiye gidiyo şimdilik kan değerlerim normal şükür tedaviye cevap veriyorum mutlu olmayı denedim bu hastalığın tek çaresi moral işe yarıyo şimdilik :D
Bir ara çok kötüydüm ki o zaman aşk acısı depresyon falan mafvetmişti beni düzeliyorum inş :))))

Oyle yapiyorum zaten

Kalbim tas kesildi kimseyi sevmemeye calisiyorum herkesten herseyden vazgectim iyilesmek icin...