Geceleri tek başıma yatarken korkuyorum?

Çocukluğumdan beri yalnız yatmaya alışamadım. Korkuyorum, sıcak havalar da bile yorganı ağzıma kadar çekiyorum sanki biri gelip sırtıma dokunacak gibi, sürekli arkama bakıyorum biri beni izliyor sanıyorum. Korku filmi de izleme huyum asla yoktur. Zaten korkacağım bir şeyi duysam onu uzun bir süre kendime takıntı yaparım. Özellikle evde en son uyuyan ben olursam daha da korkuyorum, birşey olduğunda onları uyandıramayacağım hissine kapılıyorum. Duvara bakmaktan korkuyorum. Ben korkularımı söylemekten çekinen bir insan değilim. Sadece korkumu yenmeme ihtiyacım var. Ne yapmam gerekiyor, lütfen yardım edin?