Ölmek istiyorum hayatım çok anlamsız?

Tek çoçuğum, annemle birlikde yaşıyorum, çok şükür maddi durumumuz iyi, üniversite bitirtim. İş bulamıyorum, çok üşengecim, hayattan bu zamana kadar hiç tat alamadım. Hep hayalim bir gün gelicek çok mutlu olucamdı. Ve o gün hiç gelmiyor. Hep umutlarla yaşıyordum. Bir çok saçma sapan hayalim vardı çoçukluktan, hiç biri olmadı. Şimdi tek istediğim sadece iş bulmak onu bile bulamıyorum. Ölmekten yok olmaktan da korkuyorum ama yaşamak istemiyorum. Keşke hiç doğulmasaydım. Annem bana çok düşkün tek varlığı benim tabiiki intihar etmiycem ama yaşamak istemiyorum. Biliyorum benim acı hiçbirşey, millet ne acılar çekiyor. Ama bu mutsuzluk o kadar ağlr geliyorki bana taşıyamıyorum artık. Hep çoçuk sahibi olmayı da isterdim, çoçukları çok severim. Ama bu dünyaya çoçuk getirmeye değmez. Nasıl olsa o da birgün ölücek ya benim gibi o da salak olub çok acı çekirse. Bunları yazarken ağlıyorum