Zarar verme takıntısı olan var mı?

peki bu düşünceler neden geliyor benim aklıma ve bir de sen beni anlarsın bu düşünceler sanki gerçekmiş gibi ve ben buna inanıyorum muhtemelen sen de ilk başlarda inaniyordun

önemseme demişsin ama gerçekten kolay bı şey değil ve acı veriyor önemsediğim zaman daha çok acı veriyor

bir de herkes ilaç kullanmam gerektiğini söylüyor ben çok ilaç kullandım ama yan etkileri felan beni çileden çıkarıyor iyi olacağım deyip hepsini birden bıraktım çöpe attım
acaba birden bıraktığım için mı böyle kötü duruma geldim ( bak şimdi de şüphe takıntısı geldi ve yoğun bir şekilde tatminsizlik değersizlik ve mükemmel olamadım şeklinde hissediyorum ve bunun hastalık sayesinde geldiğini bilmeme rağmen bu beni etkiliyor)
ilaç kullanırken ne bir kitap okuyabiliyorum ne spor ne başka bir şey sanki beynim uyuşmuş gibi bir de aşırı kilo aldım bunun yüzünden obezite oldum kullanmadığım zaman da yapamıyorum bunları takıntılar yüzünden anlayacağınız çok kararsızım ve dardayım

seni okurken bir kısımda kendimi gördüm. okb hastaları genel olarak mükemmelliyeçidir. en iyisi olsun isterler. bu da bir sorun. sana dedim zaten acı verecek ama anneni babano oktorta götürsen göstersen göreceksin ki iç organlarında hiçbir hasar yok. bunlar gerçek olmayan şeyler. yani senin bunu kabul etmen gerek öncelikle ve ilaçlarını da doktorla konuş azaltabilirsin ya da değiştirebilir. onlar kaygıyı azaltma da etkin diye düşünüyorum. asıl olay senin kendinde beyninde bitiyor kardeşim. iradene sahip ol yenebilirsin. aklına gelen her düşünce senin düşüncen değildir ve doğru değildir unutma

teşekkür ederim şu an hiçbir ilaç kullanmıyorum ben, kullansam belki bu kadar kötü olmazdim ama kullandığım zaman da dediğim gibi beynim sanki uyuşmuş gibi kilo alıyorum, çok terliyorum, sürekli uyuyorum, halsizlik oluyor felan birçok problemi var ha burda şunu diyebilirsin bazı ilaçların yan etkisi azdır veya yoktur felan ama birçoğunu kullandım hepsinde bir şeyler buldum.

bilmiyorum sanki düşüncelerin üzerini kapatıyor ilaclar, ilacı bıraktığın zaman sanki tekrar düşünceler gün yüzüne çıkacak, bence kafanda çözmek gerekiyor bu hastalığı diye düşünüyorum.

ama bilmiyorum duruma bakılacak olursa bu kadar takıntı içinde kafamda nasıl cozecem onu da bilmiyorum..

belki de ilaclardaki yan etkileri de kafama takıntı yapıyorum çünkü mükemmelliyetci olduğum için en ufak bir yan etkisi olduğunu hissedersem bırakmaya karar veriyorum çünkü benim hayatımı hiçbir şey etkilememeli.. ufak da olsa yan etkisi olduğunu hissettiğim an mükemmel olmaktan çıkmış olduğumu hissediyorum ve mükemmele ulaşma çabasına tekrar girip böyle yapıyorum bu da daha kötü bir duruma getiriyor beni her defasında böyle.

ha bir ilacı 3 4 sene kullandım düzenli olarak onda da durumum çok farklı değildi yani yine anksiyete vardı takıntı bu kadar yoğun değildi ama insanlardan kaçıyodum yalnizdim sürekli yemek yeyip yatıyordum ve depresyon içindeydim insanın kendisi de gayret etmesi lazım sanırım son doktorum ilaç bir mucize değil diyordu çünkü benim yaptığım sadece ilaç kullanmak onun dışında hiçbir şekilde hayat tarzimi değiştirmiyodum (daha doğrusu anksiyete var yapamıyorum insanlardan korkuyorum)

antidepresan bana 1 ayda 4 kilo verdirmişti. prospektüsüne baktım yan etki olarak kilo verdirme ar doktora söyledim. tan bir okb işi dedi yan etkilere bakmak ve neden bakıyorsun diye kızdı :). kardeşim bunların hepsi bütün mükemmel son insan Hz. Muhammed (s. a. v.)'di. mükemmlliyetçilikten vazgeç. çünkü olamazısn. iş sende bitiyor. irade meselesi. erken boşalma sorusu gördüm sanırım onu soran da sensin.

evet ben sordum usta

mesela orda biri yorum yazmış arkadaşım bunun için özel hastanede tedavi oldu diye.

bu cümleyi okuyunca bende tatminsizlik ve takıntı oluştu yine çünkü buradaki özel hastanede doktorların yanında bayan sekreterler var. bir de devlet hastanesi desen içler acısı yani çok kalabalık geçen ortopedi gittim içerde 3 masa vardı sadece birinde doktor vardı içeri 2-3 hasta birden giriyordu bu durumlarda ben nasıl derdimi anlatayım gözünü seveyim bende zaten anksiyete de var insanlardan da çekiniyorum. bunu okuyunca bile aşırı tatminsizlik hissediyorum kendimi işe yaramaz gibi görüyorum öyle hissediyorum :(