Ben sadece sevmek, sevilmek ve ilgi istedim.. Çok mu istedim?

Sevgisizlik ve ilgisizlik ten dolayı yanlış seçimler yaptım ve şimdi çok korkuyorum, sevgiye çok açım, "şu soruyu soruyorum kendime sevgisizlikten ilgisizlikten insan ölür mü hiç?" Hmm ölecek gibi oluyorum bazen... istenmeyen bir çocuk olarak hiç annemden sevgi ve ilgi görmedim anneannem büyüttü beni 7 yaşıma kadar prensesler gibi sonra da ayırdılar beni ondan Türkiye'den Almanya'ya getirdiler beni maalesef, biz beş kardeşiz ben ortancıyım oda çok kötü herzaman teksin ortancıysan... Annem beni sevmiyordu ilgi gösteriyordu dövüyordu beni, babamda annem ne derse onu yapıyordu oda dövüyordu bakıcımız vardı annem ve babam işe gidince oda dövüyordu, ben hiç dayak nedir bilmiyordum buraya gelince tanıştım kendisiyle 20 yaşıma kadar dayak yedim annemden.. Evden kurtulmak için evlenmeyi düşündüm sonra vazgeçtim ama sonrada aşık oldum ama bir sene içerisinde söz, nişan ve düğün oldu hiç anlamadım ben hemen evlenmek istemiyordum hep annemin yüzünden herşeyi hızlı hızlı yaptı benden kurtulmak için hiç istemediğim yerde yaptım düğünümü yıkık dökük bir yerdi ucuz diye... Ve iki buçuk sene sonra çok kötü ayrıldık benim psikolojim bozuldu depresyon geçirdim çalışamadım bir kaç ay evden zor çıktım oda acıktığım için.. Ve şimdi yalnız yaşıyorum, yalnızlıktan kafayı yemek üzereyim.. Yalnız olmak istemiyorum bir çocuğum olsun istiyorum Ailem olsun istiyorum ama olmuyor yapamıyorum hep yanlış insanlarla tanışıyorum çekiyorum onları galiba kendime anlamıyorum ilgi görünce hoşuma gidiyor neyseki sonra anlıyorum nasıl birisi olduğunu kesiyorum görüşmeyi kimseye de güvenemiyorum korkuyorum güvenirim de beni bırakır gider diye herşey yarıda kalıyor tam olan hiçbirşey yok hayatımda off off...