Çirkin yaratılmak adaletsizlik değil mi?

Bazı insanlar şanslı doğuyor. Hayatımız bir oyun aslında bu hayatı bu kadar ciddiye alma. Bazıları gösterişli kostümleri önden kapmış bizede bu paçavralar kalmış. Ama her şey bu kadar basit değil inan bana. Yalnız hissediyorsun. Üzüldüğünde birine sarılmak istiyorsun. Biri seni sevsin sana değer versin, biri için o vazgeçemeyeceği insan olmak istiyorsun. Biri arkanda dursun seni korusun, senin içini görsün ve seni gerçekten anlasın istiyorsun. Şimdi sana bir şey söyleyeceğim. Öyle biri yok üzgünüm. Bu hayatta aslında hepimiz yalnızız. O çocuğu boşver. Kendine daha güzel bir kız bulsun. İsterse dünyanın en güzel kızını bulsun. O senin gibi bir cevheri kaybetti. Sen onu o olduğu için sevmeye hazır biriydin ve o bu şansı kaybetti. Gül ve geç. Sen eminim bir gün sana değer veren birini bulacaksın. Daha çok gençsin. Bir gün biri çıkar eminim.

İçinizde saklı güzelliği göremeyecek kadar uzaksa size niye kendinizi suçluyorsunuz ki? Herkes ister hayatında güzel biri olmasını bunu anlarım ancak yaradılış kader-i mutlaktır bakımsızlık ise şahsî suçtur derim hep.
Siz böyle düşünürseniz hem Allâh'a isyân etmiş olursunuz hem de özgüven eksikliğinizi itiraf etmiş olursunuz. Evvelâ kendinize saygı duyun. Karakterinizle, donanımınızla yaralarınızla eksikliklerinizle sizi olduğunuz gibi siz olduğunuz için koşulsuz sevecek kişiyi bulduğunuzda bugünlerde kendinizi harâb edişinize üzülecek hattâ acıyıp güleceksiniz.
Ayrıca hayat erkeklerden ibâret değil en verimli çağlarınızı böyle hebâ etmeyin derim.