Siz babasız büyümek nedir bilir misiniz?

Babamı henüz 17 yaşımda 8 yıl önce kaybettim. İlk 1 ay hep gelecek diye bekledim kabul edemedim onun öldügünü bizi bıraktığını kabul edemedim henüz 17 yaşındaydım yıllarca onu suçladım bizi sevmiyormuş sevseydi bırakıp gitmezdi diye... Her sabah beni okula kaldırırdı her sabah öperdi kızım derdi tek bir hayali vardı doktor olup herkese faydamın dokunması... Bana sözler verdi üniversite ye başladığım da alışana kadar yanımda olacaktı ilk onu muayene edicektim ilk ona sarılacaktım omunla yaşayacaktım ilk heyecanımı... Ahh yıllar hep dua ediyordum bu gece gel babam , bu gece gel rüyalarıma gel Kii yarım bıraktığımız yerden devam edelim sıkı sıkı sarılayım sana 17 yıl bana emek verdin 17 yıl ne istediysem hep yaptın hep destek oldun okula giderken cebinde paran olmasa dahi gidip biyerlerden borç alıp beni harçlıksız göndermezdin. Bayramlarda bize yeni elbiseler alır kendin eskileri giyerdin ah be babam bak ben hayalini gerçekleştiriyorum bu yıl tıp fakültesinde son dönemim doktor oldum babam hani gelecektin hani kızım diyip sarılacaktın bir anlık gidişin 8 yıl geçmesine rağmen dün gibi babam... Babam mekanın cennet olsun bugün tam 8 yıl oldu aramızdan ayrılalı kalbimdesin babam bir daha ki sene doktor olarak mezarına geleceğim babammm bak kızın burada senin emeklerini boşa çıkarmadı diyeceğim bekle beni babam sen bizi görüyorsun ama ben seni göremiyorum rüyalarıma olsun gel be babam 😰😰 Çok zor arkadaşlar gerçekten aile acısı çok zor düşünemiyor insan ne olacağını ne kadar zor bir kişinin babasının yüzünü unutması... Siz siz olun ailenizin değerini bilin 😰 Allah kimseye bu acıyı yaşatmasın