Ailemin bu davranışları kalbimi kırıyor artık ne yapmalıyım?

20 yaşımdayım. 15-16 yaşlarımdayken çok asi birisiydim. Ailem her konuda bana saygılıydı. Kız kardeşim benden bir şey isterken şekilden şekle girerdi. Çok kalp kırardım. Bağırırdım aileme karşı. Susarlardı. Zamanla yaptığımın gereksiz olduğunu düşünmeye başladım. Daha uysal ve anlayışlı bir hale geldim. Son 2 yıldır aileme ve genel olarak insanlara karşı fazla yumuşak davranıyorum. Bana kızdıkları zaman, tamam sen haklısın diyorum. Kız kardeşimin bile artık bana saygısı yok. Yanımda erkek arkadaşıyla telefonda görüşüyor. Bu kadar rahat artık...

Bazen kız arkadaşımın yanında bana canım falan diyor. Önceden asosyaldim. Hiç dışarı çıkmazdım. bir gün eve misafirler gelmişti. Kız arkadaşım da vardı. Hep beraber sofradayken, ben kendi işimi kurmak istediğimi söylemiştim. İngilizcem var, amerikan girişimcileriyle bile bağlantılarım var. İnternet üzerinden tanıştığım insanlar var ve böyle bir şey söyledim. Babam da herkesin içinde dedi ki; "Sen daha bakkala bile gitmiyorsun, senden bir şey olmaz." dedi. O kadar rencide oldum ki anlatamam...

Bugün de bir olay oldu ve çok kalbim kırıldı. Ailemin her işine koşarım. Babam 1 ay önce anneme otomatik vites bir araba aldı. Annem acemi.. Bu yüzden alışsın falan diye ufak bir araba aldı. 2 tane arabamız oldu yani. Annem dün arabayı bir yere çarpmış ve arabanın ön taraf biraz dağılmış. Ben de dün bunu gördüm babama söyleyecektim fakat unuttum. Bu sabah babam arabayı farketmiş. Anneme sordu sen mi yaptın diye; annem hayır dedi (korkudan yalan söylüyor), babam da bana sormasını istedi. Ben yapmadım diye cevap verdim. Ama ben gördüm onu, babama söyleyecektim dedim. Babam kıyameti kopardı. Bundan sonra arabaya ellerini sürersen senin ellerini kırarım, iki arabaya da el sürmeyeceksin, madem gördün diye söylemiyorsun diye bağırdı çağırdı ve küfür etti.

Annem de üzülmesin diye anneme suç atmadım. Herkesi düşünüyorum. Aileme karşı tavır koyamıyorum. 20 yaşıma geldim ve artık rencide olmaktan, kalbimin kırılmasından sıkıldım.