Muhabbet kuşuma çok bağlandım, bu tehlikeli mi? Bu anlatıcağım olay da yaşadıklarım normal mi?

Sevgilimin dün yaşadığım olayı duyduğunda dediği ilk şey: "O kuşu lütfen birine ver, ileride ölürse çok daha kötü olursun, bu halin ne!" oldu. Çünkü telefonda sesim titriyormuş. O benim ağlamama üzülmeme asla dayanamaz. Neyse konu bu değil.
Ben kızımı hep salarım dışarı, kafesin kapağı açıktır. Ha diceksiniz ki pencereler. Ben ona güveniyordum, perde de çekikti. Gitmez yani kafama gelir omzuma gelir yuvasına döner. En çok yuvasının üstünde durmayı ve kafamda durmayı seviyor (Neden bilmiyorum, kafama da sıçıyor :D)
Ama dün pencereler kapalıydı hani daha bir güvenim tamdı. Annemin kafasına konmak istedi taa ilerideydi annem. Ki çok uçamazlar hemen yorulurlar bilirsiniz. Annemin kafasında başörtü vardı, onu pek sevmiyo konmak istemiyor. Omzuna koluna istedi, annem de kütük gibi durdu izin vermedi konmasına o da mutfağın ışığı açıktı penceresi ardına kadar açıktı. Uçtu mutfağın camından aydınlığa. Aydınlık karanlık işte bilirsiniz. Karanlıkta da uçamazlar. Aşağıda çırpınıyordu en son hatırladığım kadarıyla. Çok şükür kanadına bir yerine bir şey olmamış ama yine götürcem veterinere. Annem uçtu aha dedi kendisi aşırı soğukkanlıdır çaktırmaz. Ben 2 dk kitlendim böyle dondum elim ayağım boşaldı buz kesildi. Dondum kaldım hani algılayamıyorum o an napcağımı anlamadım salağa bağladım. Kekelemeye başladım. Sonra ağlamaya başladım anneme koş alalım diyorum. Yöneticiye gittim anahtar istedim bodrum katının. Kadın da korktu, halim çünkü perişan. Ağlıyorum, nefesim tıkandı, kalbim küt küt bildiğiniz panik atak kriziydi. Koştum titriyorum ağlıyorum. Annem neyse açtı anahtarı yavrum karanlıkta duruyordu sinmiş köşeye. Annem pat diye yakaladı. Öptük öptük. Ama o korkumu asla unutamam. Hani hala atlamadım düşünün artık. Naparım o ölürse bilmiyorum kafayı yerim.
Muhabbet kuşuma çok bağlandım, bu tehlikeli mi? Bu anlatıcağım olay da yaşadıklarım normal mi?
Cevapla