Allah'ı kendime uzak hissediyorum, bir bakın boşlukta gibiyim biraz uzun ama okuyun yalvarırım?

Arkadaşlar bu konunun yobazlıkla aşırı dindarlılıkla alakası yok , vicdanen kendimi kötü hissediyorum, SADECE yardımcı olucaklar görüş paylaşırsa sevinirim. başlıyorum ;

Ben 19 yaşındayım, oruç tutmak gusül almak dışında yerine getirdiğm bir ibadet yok. Ama içten içe iyi bir iinsanımdır erkek arkadaşlarım (arkadaş olark) oldu ama sevgili anlamında uzağım o konulara, namaz kılmamak dışında bir kötülüğüm yok kısacası. Buna rağmen dua ederken Allah'la iletişim kurdugumu hissediyordum. Nasıl tanımlanıyor bilmiyorum ama vicdanen beni dinlediğini hissediyordum. Ta ki 6 ay öncesine kadar. 6 ay önce bir dua ettim bir şey istedim, ve gerçekten çok kuvvetli bir iletişim kurduğumu hissettim. O dua olması imkansıza yakın gibi birşeydi. Allah'a yemin ettim "bazı şeyleri" yerine getireceğime söz verdim. Ve duamın kabul olunucağını hissettim ailemin yaıkınlarımın imkansız dediği şeyin olacağını hissettim, aynı gün içerisinde oldu da. Ama ben Allah'a o söz verdiğim "bazı şeyleri" yapmadım. İlk zamanlar yaptım ama son zamanlar bıraktım. Şimdi ise hiç yapmıyorum. Ve herhangi bir konuda dua ederken sanki boşluğa söylüyor gibiyim. Nasıl tabir edilir bilmiyorum ama sanki duvarla konuşuyorum vicdanen hçbirşet hissetmiyorum. Sizce bunun verdiğim sözle bir alakası olabilir mi? Sözüümü tutmadığım için olabilir mi? Bu arada verdiğim sözü yapmaya başlıyorum tekrardan. Yardımcı olabilicekseniz sevinirim
Allah'ı kendime uzak hissediyorum, bir bakın boşlukta gibiyim biraz uzun ama okuyun yalvarırım?
Cevapla