Hayatınızdaki en büyük keşkeniz nedir?

Keşke hiç doğmasaydım. İnsanların bu kadar merhametsiz bu kadar acımasız olduklarını öğrenmek zorunda kalmazdım.
Savaşlar yüzünden, kesilip biçilen katledilen çocuklar kadınlar insanlar yüzünden her gün her gün bu lanet olası dünyaya kahretmezdim.
Hiç aşık olmaz, hiç terk edilmez, hiç ağlamazdım.
Dünyada eşitlik diye bir şeyin olmadığını görüp bilip ama hiç bir şey yap (a) madan yaşamak zorunda olmazdım.
Sokak hayvanların sadist caniler yüzünden çektiği acıları düşünüp çaresizlikle kıvranmaz, kışın üşüyorlarmıdır diye ağlayıp sızlamazdım.
Evet, keşke ben doğmasaydım. Bunların hepsinden habersiz olsaydım. Ama bunlar yinede olmaya devam ederdi değil mi? O halde keşke demenin çokta bir anlamı yokmuş...
En nefret ettiğim kelime. "Keşke."
Keşke bu kadar "keşke" diyeceğimiz bir dünya hiç olmasaydı...
Tşkler...

Annem babam ayrilmislardi ve baba tarafi dedem ve babaannemle baglarimiz kopmustu.. 7 yaslarindayim falan yani ve dedemde zaten vefat etmisti ozaman.. Babaannem yanliz yasiyordu türkiyede, ve o sene turkiye gittigimizde hasta oldugunu duymustuk annem gitmedi, ama abim gitmis yanina.. O sene babaannemde vefat etti... :( Keske diyorum bazen keske son kez gideydim yanina

bir sevgilim vardı. birbirimizi çok seviyorduk. ben o zamanlar çok takıntılı biriydim. sevgilim benden birkaç yaş küçüktü ve hayata dair bazı soruları vardı. ben o soruları düşünmeyen biriydim. küçük sevgilim sürekli onları düşünürdü ve benimle ilgilenmeyi ihmal ederdi. düşünmediği zamanlarsa ise çok iyi anlaşıyorduk bizden mutlusu yoktu. ben onun bu ergenliklerine daha fazla dayanamadım ve onun gitmesini söyledim. yanında kalmam gerektiğini söyledi. her şeyin geçeceğini, bunun dönemsel olduğunu söyledi ama ben dayanamadım daha olgun birini sevmek istiyordum. ve onu terk ettim. "şimdi büyümüş müdür?" diye düşünmekten kendimi alamıyorum. olgun birini de sevemedim. yıllardır sap kaldım böylece. ona hiçbir yerden ulaşamıyorum. duygularım onu çok özlüyor. küçük saçma hareketlerini, ergenliklerini bile özlüyor. hiçbir sosyal ağı yok. nerede ne yapıyor bilmiyorum. çok özledim. keşke onu bırakmasaydım. keşke ona git demeseydim.

aylar önce epey değer verdiğim biri bana uzun konuşmalarla asla keşke dememem gerektiğini öğütlemişti; ardından oturup düşündüğümde hayatımda hiç keşke dememiş olduğumu fark etmiştim. o günden sonra tek keşkem, o oldu.

Herkes keşke demek der bu soruya ama yine de herkes keşke der. Niye mi çünkü yaptigimiz hatalar her zaman gözümüzün önünde olacak hadi unutmaya çalıştık diyelim bize hatalarımızı tekrar tekrar hatırlatmaya çalışanlar olacak o yüzden hayatımızın her döneminde keşkelerle boğuşacagız ama siz yine de keşke dememek için her zaman iyi bir insan olun. Keşkeleriniz azalacaktır.

Keşke şu utangaçlığı üzerimden atıp daha cesaretli olsaydım

Keşke; Zamanım ve şansım varken sevdiğimi söyleseydim

Keşke; Sinirli olduğum durumlarda, sinirimin düşüncelerimin önüne geçmesine izin vermeseydim.

Keşke; Sevdiklerimin değerini kaybetmeden önce anlayabilseydim.

Keşke; Bu kadar ve daha fazla keşkelerimin olmasına izin vermeseydim.

Ben keşke çocukken asosyal olmasaydım şu an ki halimi çocukken yaşasaydım tüm hayatım farklı olabilirdi. Çok şanslı olabilirdim. Şimdi ise sonradan açıldım iş işten geçmiş de sayılmaz ama biraz çabalamam gerekiyor sadece

Hayattaki en büyük keskem hayatimda aşık oldgum adama, sevdiğim adama sinirlenip "ADAM DEGİLSİN " demem oldu. Kaybettim arkadaşlar. Zamanı geriye almak icin neler vermezdim. Affetmiyor, keşke keşke söylemeseydim :(

Keşke 10 yıl sonra hayatımda olmıycak insanlar için fedakarlıklar yapmasaydım. Keşke karşımdaki insanlara bana verdiği değer kadar değer verseydim fazlasını vermeseydim. Bazı insanlara keşke 2. şansı vermeseydim.

Aynen insanlara çok fazla değer vermek ve güvenmek.. Keşke hiç kimseye bukadar fazla değer vermemeyi bukadar güvenmemeyi başarabilseydim daha iyi olurdu hayatım kendimi daha çok severdim.

Keşkeler... doğmasaydm keşke. madem doğdum insanları ayırt edebilseydim iyi kötü herkes öyle maskeli. ve keşke bunu fark edebileydim ama ne yazık kı hayat yaşandkça ögreniliyor..

Kemeraltında 500 liramı çaldırdım arkadaşım gel kebap yiyelim demişti sonra yeriz önce şunu alalım dedim param çalındı ya o gün keşke önce kebap yeseydim dedim :D

Kuçükken her gece aglayip allahim çabukcak buyut beni diye dua etmelerim... Simdiki aklim olsa allahım beni hic buyutme hep cocuk kaliyim diye ederdim...

Çok büyük keşkelerin olmadı benim. Ha evet keşke yapmasaydım keşke demeseydim bir sürü oldu ama hepsinden bir ders çıkardım ya da en az hasarla kurtulmaya çalıştım kurtulabildiğim kadar. Keşkelerle bir hayat sürmüyor ya.