Kuyruk acısı diye tabir edilen sözün gerçek hayattaki anlamı nedir?

Zamanın birinde, bir oduncu ormanda odun keserken çalı arasında bir yılana rastlamış. Elindeki baltayı kaldırıp yılanın başını vurmak üzereyken bir an gözgöze gelmiş. Yaradana olan aşkı -yılan bile olsa- yaratılana yansımış ve yılana vurmaya kıyamamış. Yılan da duygulanmış ve dile gelmiş.

”Ey insanoğlu, sen bana kıyamadın, bende sana iyilik edeceğim” demiş.

Bir kör kuyuya dalmış ve kaybolmuş. Biraz sonra agzında bir altın lira ile dönmüş ve ”Bundan böyle ömür boyu sana her gün bir altın lira vereceğim!” demiş.

Oduncu altını bozdurmuş ve evinde o gün şenlik olmuş. Ailesi dahil hiç kimseye olanı biteni anlatmamış. Herkes sadece oduncunun çok çalıştığı için durumunun düzeldigini zannetmiş. Oduncu yıllar boyu her gün o kör kuyunun başına gitmiş, yılan ile buluşmuş ve altınını almış.

Bir gün oduncu ağır hastalanmış. Kuyunun başına gidemez olmuş. Birkaç gün geçince bolluğa alışmış evinde darlık başlamış. Oduncu oğlunu yanına çagırmış ve yılanın sırrını anlatmış.

”Kör kuyunun başına git ve oğlum oldugunu söyle; yılan sana altın verecek!” demiş.

Oğlu inanmamış ama gitmiş. Yılan önce saklanmış, sonra ortaya çıkmış. Onun oduncunun oğlu olduguna iyice kanaat getirince de kuyuya inip bir altın getirmiş. Oğlan önce inanmadıgı hikayenin gerçek oldugunu görünce hırsa kapılmış,

”Kimbilir daha ne kadar altın var kuyunun içinde!” diye düşünmüş.

Hırsla yılanı öldürmek için bir hamle yapmış, ıskalamış ama yılanın kuyrugunu koparmış. Yılan da can havliyle dönüp oğlanı sokmuş ve öldürmüş. Akşam yaklaşıp da oğlu gelmeyince oduncu iyice endişelenmiş. Hasta yatağından sürünerek bile olsa kalkmış. Kuyunun başına gitmiş ki oğlu cansız yatıyor. Yılan da o anda görünmüş; kuyruğu yok ve kanlar içinde. Oduncu durumu anlamış ve çok üzülmüş. Canının parçası oğlu yerde cansız, yıllardır velinimeti olan yılanda yaralı…

”Hatalı olan oğlum olmalı!” demiş ve yılandan özür dilemiş. ”Tekrar dost olalım!” demiş.

Yılan ise acı acı gülümsemiş:

”Çok isterdim ama sende bu evlat acısı, bende de bu kuyruk acısı varken biz artık dost olamayız!” demiş.

1 insanin sahip olabilecegi en buyuk acilardan biri. gecmişe dayanan, ve ne yazik ki cogu zaman o donemki ecazet'in salya sumuk gunumuze yansimasi ile sonuclanan manevi yara. şoyle bir duşunuldugunde, hepimizin icinde ukte kalan bişeyler mutlaka olduguna gore, kuyruk acisi da pek nadir bişey degildir, demek ki aradaki farki yaratan ki$inin bu durum karşisinda takindigi tavirdir.

yasli adam hergun bahcesindeki kuyuya yaklasip yilani cagirirmis. yilan delikten cikip adama bir kese altin verirmis. adam hastalanmis ogluna :

-oglum, bahcedeki kuyuya git yilana seslen o sana bir kese altin verecek .. onu al bana da ilac al.

cocuk gitmis kuyunun basina yilana seslenmis yilan cikmis bir kese altin vermis. cocuk almis altinlari babasina da ilac goturmus. ama cocuk kotu niyetlere girmis. ben bu yilani oldureyim kuyudaki butun altinlari da alayim zengin olalim dusuncelerinde tekrar gitmis kuyunun basina. yilana seslenmis yilan kuyudan cikar cikmaz cocuk vurmus taşi yilana. yilan da can havliyle isirmis cocugu.. cocuk olmus. cok zaman sonra yasli adam bakmis bu boyle olmayacak. kuyuya gitmis yilana seslenmis :

-yilan kardes, bizim cocuk bir hata etti ama biz eski dostuz gel barisalim, demis.

yilan da titrek bir sesle :

-iyi guzel konusuyorsunda bende bu kuyruk acisi sende de bu evlat acisi olduktan sonra biz yeniden dost olamayiz, demis.