İnsanlara güvenmemeyi, hemen inanmamayı, sahiplenmemeyi zarar görmeden nasıl öğrenebilirim?

zarar görünce de öğrenilmiyor ki. hep "acaba bu kez doğru mu" diye peşine takılıyorsun yine olmadik birisinin. yani bilmiyorum kişiden kişiye değişiyordur belki ama, ben bu koşulsuzca inanmayi guvenmeyi bir hastalık olarak goruyorum artik. bir caresini de henüz bulabilmis degilim. bulacagimi da sanmıyorum... ta ki gercekten guvenilmeye deger birine denk gelene kadar... bu sefer de eski yaşanmışliklarin kalintilari o kişiyi etkileyecek diye korkmuyor da değilim açıkçası...

bu noktalardan bir darbe yediysen öğrenmiş olman gerek, yok ben akıllanmıyorum diyorsan acilen kendine gel lütfen, ben kalbi güzel olan insanların üzülmelerini sevmiyorum olan hep bize oluyor o yüzden lütfen :)

Çok kolay "Seni seviyorum" diyen adamdan uzak durursun sadece zamana bırakıp anlamaya çalışırsın "Bana güven" diyen birisine ise her sırrını anlatmamakla başlayabilirsin. konu ve çözüm belli aslında sen bu engeli aşabilirsin

Bu İmkansız! İnsanın Karakteri Değişmez! Nitekim Bilim Adamlarına Göre Bir İnsanın Karakteri Ya Çok Aşırı Bilgi Sahibi Olunca, Ya da Ağır Travmalar Geçirdiğinde Değişebilir miş? Bir İhtimal Oda.

tecrübe dışında bir öğrenme metodu yok maalesef , keşke aşışı olsa, az dozda verip aşılasalar hepimizi ilkokulda :)

zarar görmeden öğrenemezsin, insandan bahsediyoruz, mutlaka zarar verir

Konuşmalarından anlarsın aslında ama tecrübe gerektirir tabii

Imkansiz denebilir. Yasayarak ogrenmelisiniz

Kazık yedikçe öğreniyorsunuz.

yaşamadan zararını görmeden öğrenemezsin ;)

Güvenerek ve sahiplenerek.

Güven vereceksinki güven alasin.