Evlilik korkusu yaşıyor musunuz? Sizde bu korkuyu yaratan sebepler neler?

birincisi yaratmak Allah a mahsusdur bunu bir anlayın arrtık onun dışında evlilik 2 insanında duygu ve düşüncelerini birleştirip bir bütün elde etmesi olarak görüyorum ben herzaman derimki evleneceğim kadın çalışıcak bir geçmişi olucak ev hanımı bir kadın istemiyorum ev hanımı kadın nedir eskiden olsa neyse kadın okumaz çalışmaz falan fialn ama şimdi imkan var o var bu var yan gelip yatan insanlar evlenilmez açık net ama ben evleneceğim kadını çok iyi tanıyıp ona karşı dürüst olmayı onunda bana karşı dürüst olmasını istiyorum ve biraz korku besliyorum içimde şimdiden bile görüyorum kızlar kadınlar bozmuşlar haller çok fena gün geçtikçe gözlemliyorum utanma arlanma hiçbişey kalmamış insanlar batıdan destek alarak açılıp saçılan insanlar var türbanlı kadın diye bişey çıkmış kafada türban altında daracık pantalon yapmayın bu moda işi değil kafayı örtmekle olmuyor neyse konu saptı söylemek istediklerim onca insan var korkarak mı evlenmiş eskilere bakmak lazım bunun içinde onlar bilirler bunların sırlarını saygı sevgi duyarsan karşıdakine hertürlü evlilik yürür.

İlk seçeneği işaretlesem de aslında kafamdaki tam olarak bu değil; şöyle ki,
toplumun şuanki hali ve olaylara tavrı beni korkutuyor; evliliği çocuk oyuncağı görmekle kalmıyor, neredeyse eline geçen her fırsatta birileriyle buluşup görüşüyorlar. Gerici olarak adledebilirsiniz beni , ya da modern olmayan bir zihne sahip olduğum konusunda uzun paragraflar yazabilirsiniz, çok önemsemiyorum :) Bizden önceki nesildeki olgunluk, kararlılık ve hayatı kaliteli yaşama erdemleri neredeyse artık çok nadir görünen durumlar; yani insanlar çok çabuk evlenebiliyor, çok çabuk boşanabiliyorlar... Aşk nerede, sevgi nerede;aile olma kavramı nerede ben pek göremiyorum...
Benim bugün taşıdığım korku; modern toplumun getirdikleriyle beraber geçinememe sorununu yaşama ihtimali; ileride hoşuma gitmeyecek bir geçmişle karşılaşma ihtimali, zamanla O'nu mutlu edememe korkusu, hayalini kurduğum kalabalık ama çok bağlı, sevgi dolu aileyi kuramama; o aileyi kuracak ruh eşimi bulamama korkusu. Elindeki ile yetinecek, halden anlayacak ve ''kendi'' sayacak eş bulmanın zorluğundaki ihtimal beni korkutuyor malesef...

Aslında motivasyona bağlı bu.
Böyle bir eşikten geçtim ama çok şükür erkenden vazgeçtim.
İlişkiyi zorlama hissedersin, evliliği gereksiz görmeye başlarsın, aileler meselesi çok sıkar, herkesin kızı prenses ama oğlana gelince bilmem ne, aile meselesi bir daha, saçma sapan düğün adetleri ve en önemlisi daha er kişi kendini tanıyamamaıştır.

Bunu not edin arkadaşlar. Bir erkek "ben buyum" demeden evlenmemeli. Hele de bu yeni çağda, yani bastırılmış duyguların yavaş yavaş ortaya çıkma imkanı bulduğu ortamda... Genç yaşta evlenirsiniz sonra mutlu olamazsınız hem kendinizi hem karşı tarafı hem aileleri üzersiniz. Bir de çocuk yaptıysanız abooov

arkadaş 30 a merdiven dayadık. 3 seneden beri aile baskısı yedi bitirdi. en az 10 kızla görüştürdüler. ben de bir dünya kızla görüştüm. sadece iki tanesine olur dedim. ikisi de kaybetti. insan gittikçe daha zor beğeniyor. evlilik zor müessese doğrusu. annemle babamı gördükçe onlar gibi olmak istiyorum. sonra çevreme bakıyorum. neredeyse tüm arkadaşlarım evlendi ya da evlilik arafesinde. evlenenler neredeyse hepsi dertli. ve bu dertliler nedense erkekler :) hepsinden aynı söz 'evlenince değişiyorlar'. kızlar da söylüyorlar ama erkekler kadar şikayet etmiyorlar. mal bu beğenmiyorsan evlenme arkadaş. neden bu pişmanlıklar anlamış değilim. inş evlenince de anlamak nasip olmaz bunu :)

yaşım çok mu geçti? hayır tabiki.
evlenilecek erkek kategorisindeyim, az da çok eğlenmesini biliyorum.
kendimi saklayabildiğim kadar eşime sakladım, saklıyorum da.
amma! evlenen arkadaşlarıma akrablarıma veya hiç tanımadıklarıma bakıyorum da kadınlar eski kadınlar gibi değil.
aldatmayan, dövmeyen, evinden işe işnden eve, örfüne bağlı, kimisi dinine elinden geldiğince bağlı kimisi değil, aranılan bir çok kriterdeki erkekle bile geçinemeyen kadınlar var.
konuyu kendimden arkadaşlarıma aktardım kusura bakmayın, uzatmadan şunla bitireyim; yuvayı dişi kuş yapar.
erkeği çevirecek olan değil midir dişi kuş?
çok mız mız günümüz kadınları çok.
facebook twitter ı her şartta kullanmayı bilir, ama bıçak alıp da iki soğan doğrayamaz.

Şık kısmı arttırılmalı sitede bence. Mesela ben evlenmek istemiyorum. 24 yaşındayım yani bu zamana kadar hayatıma kız filan girmedi sonrada girmez. Egoist biriyim kıza aileye para yetiştireceğime kendime bakarım.

Ayrıca diğer evlenmemeye iten sebep ise mesela ben beni büyüten yetiştiren ailemi asla yalnız bırakmam yanıma almak isterim ama evlenirsem kız istemiyorum aileni baş başa kalalım der sinirimi bozar. Bana bunca yıl bakan aileme ben nasıl sırtımı dönerim? Evlatlık vazifem ne olacak beni doğururken sancılar çeken anneme iyi kötü gün ayırt etmeden yanımda duran aileme ben nasıl sırtımı dönerim. Dönmem ailem mi eşim mi dense ailem derim.

Diğer sebep ise şu mesela evlendin kız bir süre sonra boşanma davası açarsa beni maddi yönden sıkıntıya sokar 2600 maaşım var bir kısmını nafaka niyetine vermek zorunda kalıcam her ay.

Geçinememe ve boşanma ihtimali.
Evleneceksem hayatta sadece 1 kez evlenmek isterim ama insan kendisini bile o kadar iyi tanıyamıyor karşısında ki kişiyi nasıl tanısın? Evlenmeden önce uzun bir süre çiftler birbirini tanımalı o zaman evlilik korkusu olacağını düşünmüyorum.

Bu zamanda evlilik çocuk oyuncağına döndü ufak bişeyde hemen ayrılalım evlilikler kısa sürüyor ahlak, edep yerlerde fitne fesat almış başını gidiyor ayrılma olasılığı çok yüksek bir dönem. Hatta şöyle bir düşünce var bende bazı kadınlar kendi çocuğu olmasını istiyor bir yandada tek yaşamak istiyorlar bu sebepten çocuğu olana kadar eşiyle beraber evlilikleri sürüyor çocuk doğunca görev tamamlandı artık çocuğu var en ufak birşeyde boşanma çocuğun vekaletini alma ve kendi çocuğuyla beraber yaşama bir yandan evliliği bir baskı olarak görüyordu bir yandanda çocuk isiyordu böylece planlarını gerçekleştirmiş oluyor