Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır Kopmaz kökler salmaktır oraya
Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin
İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan balıklama dalmalı içine hayatın Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına
Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın
Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana
Kişinin idealleri doğrutusunda çok çaba sarf etmesi gerektiğini, şartlar ne olursa olsun hayattan soyutlanmamayı, beşeri ilişkilerinde mesafeyi sürekli koruyup esas olanın yine kişinin kendisi olduğunu..
Ben bu hayattan, bir insan iyi niyetle düşünerek, güzel ve içten yaklaşım gösterdikçe ve de en yakınında dost dediğin insanlardan zarar gördüm. Siz iyi oldukça, insanlar hep sizin üzerine yaslanıyor, beklentisiz hiçbir yaklaşım göstermiyor. Beklenti içersinde olmadan kişilere fayda esas düşüncemiz olmalıdır.
*Ne kadar dönersen dön g+tün yine arkadadır... *Sevmediğin zaman sevildiğini.. *Güvenmemeyi... *Herkesin vazgeçilir olduğunu... *En değerli oluşumun aile olduğunu... *Birgün öleceğini bile bile yaşamayı... *Ne kadar iyi olursan ol, içinde her zaman bir kötü olduğunu.. *Bide gündüz ne kadar yersen ye, akşam yine acıkıyosun onu öğrendim 😀😀😀
Karşıma ne kadar karaktersiz kötü insan çıkarsa çıksın ne kadar kötü olaylar yaşarsak yaşayalım karakterimden ödün vermeden kötüye iyi yalancıya dürüst olmanın gerektiğini
bu hayat bana ağlamanında en az gülmek kadar güzel bir duygu olduğunu, susmanın kabullenme konuşmanın savunma olduğunu, ve ölmenin kaçmak yaşamanın ise mücadele etmek olduğunu öğretti
En İyi Cevaplar