Bu dünyada hiçbir sey haketmiyorum galiba ben?

haklsıısn ben de gerçekten bir seyleri başarmayı ben buyum demeyi çok istiyorum ama şans da hayat da benimle değil sanırım

çıks çıks çıks.. kendini olumsuz koşullama.. sen hedefini belirle, savaş malzemelerini hazırla ve savaş merak etme her türlü galip gelirsin :) kendine güvenmelisin ve unutma yaşantını hayat, kader veya başka somut şeyler hatta Allah bile yönetmiyor (akıl iradesini ve seçim yapabilme özgürlüğünden bahsediyorum) hayatını sadece sen sana ayrılan imkanlarınla yönlendiriyorsun bence bir suclu arama.. tabi ki kader gibi, imkansızlıklar gibi sorunlar var ama varsın mahallen küçük olsun, bahçesi olmasın yine de top oynamaktan ve ip atlamaktan vazgeçicek misin?

yoruyor bazen işte insan bir defa çocuk bir defa genç oluyor ama ben bunları yasayamıyorum bile son yazında güzelmiş tesekkürler

yaşayamadıklarına odaklanma sende her insanın eksiklikleri yapamadıkları var ben babası küçükken öldü diye o yaşlardan bu yaşına kadar çalışan insanlar gördüm.. onlar o eksikliklerinde kalmamışlardı mecbur katlanmıştı mesela biri şu an hem okuyor hem çalışıyor hala yoruluyor ama geziyor da bazen ya da emin kendinden biliyor ki okul bitince ben rahata ericem..
Sende böyle ol birşeyin zamanını bekle ya da eksiklerinle yaşama.. görme onları.. ne yani aşırı kilolu biri olsan utancından eve çıkmıcak mısın insanlar laf eder diye.

zaten şükrediyorum çocukluğumu bile doğru düzgün yasamadıgım halde bir gün bile yanlarında ağlayıp sızlamadım.. bunun şusu var ben de neden yok demedim ama insan da bazen ailesini yanında görmek istiyor en basiti her anne baba çocuğunun okumasını ister ama babam daha sonucum ne onu bile bilmiyor bu beni çok üzüyor geceleri uyuyamıyorum bunları düsünmekten

Peki şöyle diyelim

Ben 19 yasındayım annemde babamda hayattalar..
Babam her allahın gunu aklına geldıkce bana kufur eder kı 12 senedır yuzunu gormuyorum
Annemse babam olmadıgıolmad

Icın calısmak zorunda yuzunu hayal mayaş görüyorum

Babamı gectım annem dahı sınav sonucunu sormadı bana şu an annemde kendıne bı yol cızmeeye calışıyor beni düşünmeden ve ben ses çıkaramıyorum en azından basındalar ve bırlıkteler bu kere gozyasımı sılmemelerıne ragmen boyle dusunuyorum

bu dert sadece ben de yok biliyorum.. ama 20 yasımdayım bazen yanımdan genç kızlar anne babalarıyla alısveris yapıyorlar ya gerçekten kendimi acayip kötü hissediyorum çocuk gibi.. insan bu dünyaya bir defa geliyor keşke ailelerde çocuklarını biraz düsünebilse

Hayatına bır yon vermek zorundasın brn oyle yapıyorum dusunme onlar senı dusunmuyolarsa tek bı hedefın olsun gunun bırınde yanımds yoktunuz bak ben nerdeyim nasılım demek ıcın

Ben 7 yasındaydım benım neden aılem yanımda degıl dedıgımde ben ınsanlara oznemeyı bıraktım herkeısn bı sorunu var bıze bellı etmyorlar berkes gulluk gulıstanlık degıl kı

iste bunu çok istiyorum ama şans benimle değil kesek böyle bir sey başarabilsem

Insan boyle dusune dusune kafayı yıyor sonunda ıntbar etmeye kalkısıyor. Sonra kurtulursa anca o zaman degerlı olan benım dıyebılıyor

inşallah bir çıkış yolu olacaktır ALLAH seninde gönlüne göre versin

Sadece düşünme kendını suna sartlandır benım yanımda olmayan bana hesap soramaz bundan sonra yalnızım kendım hata yapar kendım kalkarım düştüğümde kımseden el beklemem keske yerine ben yaptım derım de ve ona gore kımseyı umursamadan yoluna bak