" Ailem' neden böyle?

Anne konusuna girmicem hic kisacasi nefretlik cahilin teki, bir de ailem olacaklar, okuldan her gün cok gec cikiyorum 6-7 gibi (sabah 8 den) yol da cok uzak 1.30 saat sürüyor, bir cuma günleri erken cikiyorum yani dün.. 4 de ciktim eve geldim babam yatiyodu ben de cok yorgundum ve uzandim uyuya kalmisim, sonra bizim odadan odaya gecildigi icin annem denen varlikla abim denen varlik benim odamin kapisinin önünde hakkimda konusuyolardi, sesleri beni uyandirdi, sonra abim denen kisi" ... odasi zaten... beyinsizin " dedi noktalari tam anlamadim, sorna annem kapimi hafiften acti bakmak icin, ' duydum sizi merak etmeyin " dedim ben de sonra hıı gibi bir sey diyip annem gitti abim de sustu..

arkadaslar ben biktim, nefret ediyorum ailemden hep arkamdan konusuyorlar, hep dua ediyorum Allaha sabrediyorum yillardir, üvey falan da degilim , ama üveylere bile eminim daha iyi davraniliyodur,
ya benim onlara zararim yok ki? evden okula hafta sonlari da arkadaslarimlayim, eve nerdeyse sadece uyumak icin geliyorum zaten, onda da huzur vermiyolar..
Allah bana aci cektirmek icin mi yapiyor, neden tam bu cümleyi duymak icin saatlerdir uyuyan beni birden uyandirdi.. arkadas, aile, okul.. daha ne kadar sınanıcam, iyi kalpli olmak, biraz huzur istemek suc mu?