Kendimi kaybediyorum?

Arkadaşlar ilk öncelikle ben sınava hazırlanan bir gencim. Bundan önceki senelerde hiçbir koşulda isyan etmez az da olsa namazımi kilar, dua eder, sukrederdim. Bu halime bile kizardim niye daha iyi biri olamiyorum diye. O zamanlar da en azindan namaz kilmadigim zaman çok üzülürdüm ben çok kötü birisiyim diye. Bu sene bende değişiklikler oldu. Kendimi sahte dunyaya kaptırdım. Dersler yüzünden ibadetlerim azaldı. Üstelik çabalarıma rağmen ilk sinavda bocaladım hiç haketmediğim bir sonucu aldım. Defalarca bıçağı yanimda taşıdım "Allahim nolur kendimi simdi oldurebileyim" diye. Tum hayallerim yıkıldı. En yakın arkadaşlarım baya çalışkanlardi nitekim sinavlari da iyi geçti. En büyük hayalim onlarla beraber okuyabilmekti. Şimdi seneye kalmak istemiyorum çalışıyorum ama bunu kurtarmasi gercekten zor. Seneye dersaneler kapaniyor ve ailem bana özel ders aldirmak istemiyor tekrar çünkü borçlarımız var. Bu kadar neden üst üste geldiği halde hala gulumseyebiliyorum çok şükür ama dua edemiyorum dinime eskisi gibi bakamıyorum. Dua edemiyorum. Sadece kendimi öldürmek istiyorum. Çok bir şey istemedim istediğim üniversiteyi kazanıp burdan gitmek istiyordum. bir kez olsun aileme karşı mahcup olmamak icin. Çünkü onlari surekli uzdum benim gibi bir evladim olsa ben onunla ilgilenmezdim sanirim. Şimdi soyleyin, ben nasil toparlanabilirim? Neyi hata yaptım? Dinime nasıl eskisi gibi bağlanabilirim? Neden her şeyden nefret etmeye başladım? ve neden kendimi oldurmeyi istiyorum? Hayatımdan acayip nefret ediyorum.