Defalarca okuyacağım kadar etkileyici bir söz yazar mısınız?

Hayat, seviyor sevmiyor oyununu oynarken, kopan yaprakların asla geri gelmeyeceği bir papatyadır. Oyunun sonunda 'Seviyor' galip gelse bile, geriye sadece ölü bir çiçek ve o çiçeğin canından düşen, artık hiçbir ise yaramayacak beyaz yapraklar kalır.

Bir gün herkes susacak, zaman geçecek, yüzler değişecek, yollar ayrılacak… Ama sen, bu koca dünyanın içinde kimsenin bilmediği savaşlarını verip yine de kalbini güzellikten yana tutabildiğin için kendinle gurur duyacaksın. Çünkü insanın en büyük zaferi, canı yanarken bile kalbini karartmamayı başarabilmesidir...

Herkesin bir derdi var, kimisi dışarıya yansır kimisi içine gömülür aslolan ne olursa olsun insanın kendi özünden vazgeçmeden dimdik ayakta kalabilmesi.

Delikanlı adam Haydar Dümen ya da Güzin abla gibi şahsiyetlerle muhattap olmaz.

Ahlak, insanlar ile hayvanları ayrıştırır; politika tekrar birleştirir.

Bu hayatta tek başımızayız (bu sözü anladıkça tekrar gelip okuyaksın daha çok küçüksün)

Deveyi diken insanı skn yaranir

Bunu kafana iyi bellet

Hayatın her anında aklından ciksrtma.

Çünkü çok doğru bir sözdür.

Gözlerinin kahvesinden koy ömrüme, kırk yılın hatrına sen kalayım

Kızlar dura dura hiç olur, oğlan dura dura koç olur
Polatlı'da bir hoca var, üfledi mi uçurur.

Gözlerının her acılıp kapandıgında, senın kalbının saflıgını dusunuyor olacagım