Siz artık neyi öğrendiğiniz yaştasınız?

Şimdi şunu gördüm ki.
Bir insan bir şeyler öğrenmesi için bir şeyleri kaybetmesi gerekiyor. Yakın zamanda bir akrabamı kaybettim. Çok mücadele içerisinde olan ne aileden ne de başka bir şeyden yüzü gülen bir insandı. Çırpındığı uğraştığı fayda etmedi. Kederlenip hastalanarak vefat etti ve adamı 5 dakikada gömdüler. Bundan sonra dedim ki bu adamı en sevdiği insanlar bu hale getirdi ve en sevdiği insanlar toprağın altına koydu. Orada hayat hikayesi bitti. Hal böyleyken bu kadar yalan bir dünya için insanları umursamaya değer vermeye çok düşünmeye gerek olmadığını öğrendim. Aslında hepimizin tek başına olduğunu ne kadar yalnız olduğumuzu öğrendim. O yüzden insan her şeyden önce kendisine önem vermeli kendisi için yaşamalı kendisini sevmeli. Kendisini seven değer veren bir insan çevresindekileri de faydalı olabilir. Aşkmış bu gibi yersiz kafaya takılmayacak şeyleri düşünmeye gerek yok. İnsan bir hedef belirlemeli bunun için var olup bunun için yaşamalı. Hayatında nasıl ve ne tür olumsuzluklar olursa etkilenme düzeyini en aza indirip ne kadar etkileneceğini kendisi belirlemeli.

insanın kiminle yola devam edip kiminle yola devam etmeyeceğini çok net anladığı yaştayım, herkesin kınadığını yaşamadan ölmeyeceğini de çözdüm artık

Herkese yetişemezsin, herkesi kurtaramazsın, insanları sırtından indirdiğin yerde ne kadar taşıdığının önemi yok onlar için em kötü insan sensin.