Neden her şeyi bu kadar çabuk tüketip atıyor, sevmeyi beceremiyoruz?

Abiciğim şöyle bir şey var ben karaktere bakıyorum cidden bu arada enerjiye bakıyorum. Bakmadım tek şey o kişiyi hayatımın merkezine koyamıyorum çünkü o kişiye çok fazla güvenemiyorum. Hislerime güvenemiyorum falan böyle kafada derin oyuklar oluyor. Normalde her şeye sevebilecek bir güç derken böyle hissetmek de birazcık kırıcı

Artık fark ettiyseniz aşk acısı falan da çekinmiyor zaten yenisini buluruz kafasına giriyoruz

Ben de öyle bir durum yok ama şöyle bir durum var karşı tarafındakini duygularından Emin olmuyorum kendimden emin olmuyorum bu beni yoruyor

Belki de beynim sürekli hayatımın merkezine bir sınav olunca içine edecekmiş gibi hissettiriyor

Öz benliğimi biliyorum ne istediğimi de biliyorum ama durum o değil tek Sadece bu olsaydı mevzu

Bence kaygılı ve kacilgan bağlanıyorum yoksa da çok rahatlıkla arkadaş olurum çok rahatlıkla şey yaparım da ilişkide öyle değil jfjfuc

Bu biraz sıkıntı Neyse hayırlısı bdbdhx gideyim bari ders çalışayım beni dersi kurtaracak

Her şey güzellik ve yakışıklılık mı

Ben gerçekten sevmek istiyorum hayatımın merkezine koymak istiyorum o insan ama sonradan o insan niye yapmacıksa falan diye böyle kafamda oturuyor Bir de bilmiyorum

Bakın o kişiye Ben zaten çok değer veriyorum yani hayatımdaki her canlıya değer veririm çünkü bence hak ediyorlar ama sevme konusunda arkadaşlarımı falan çok severim değer veririm. İnsanı insan olarak severim ama özel bir şey hissetme konusunda etkilenirim ama çok çok çok bir şey hissedemiyorum

sevmek istiyorum sevemiyorum çünkü o insanın yapmacık olabileceği aklıma geliyor

Belki de ondan çünkü kendi hislerimden Emin olamıyorum o insana zarar vermekten korkuyorum yani Umut vermekten korkuyorum Ya da o insan yapmacık mı falan böyle akışa bırakamıyorum çünkü karşımdaki insana kıyamıyorum

Yani değer veriyorum ama sevemiyor gibi hissediyorum

Hayır hayatımın merkezine birisine koyarsam sanki içine edecekmiş gibi geliyor