Bir duyu yahut uzvunuzdan vazgeçme mecburiyetiniz olsaydı bu ne olurdu?

Dilimden vaz geçerdim. gerek yok zaten

Dilim olurdu çünkü insanı her durumda en çok yakan şey dili oluyor. Gıybet ediyoruz kalp kırıyoruz, bazen tatlı konuşsak bile ne geliyorsa başımıza hep bu dilden geliyor. Kaç kere sonradan pişman olacağım şeyleri bir anda ağzımdan kaçırdım bilmiyorum. Keşke sadece tad almaya yarasa da konuşma kısmı olmasa diyorum bazen. Sustuğun zaman en azından kimseyi üzmüyorsun, kendi başını da belaya sokmuyorsun. Zaten şu hayatta en büyük dertler hep yanlış anlaşılan ya da pat diye söylenen iki cümleden çıkmıyor mu. Kalp kırmaktansa, dille günaha girmektense sessiz kalmak çok daha huzurlu olurdu yani. İnsan büyüdükçe anlıyor ki dilin kemiği yok ama kırdığı kemiğin hesabı çok. O yüzden düşünmeden seçerdim sanırım.

.

Konuşma olmasın derdim