Haksızlığa gelemiyorum, sürekli kendini haklı sanan insanlarla nasıl başa çıkılır?

Ben haksızlığa gerçekten gelemeyen biriyim. Bir insan hata yapabilir, yanlış düşünebilir; bunların hepsi normal. Ama yaptığı yanlışı kabul etmek yerine sürekli kendini haklı çıkarmaya çalışması bana daha ağır geliyor. Çünkü böyle insanlar karşısındakini dinlemek yerine sadece kendi doğrularını kabul ettirmeye çalışıyor.

Eskiden uzun uzun kendimi anlatmaya, haklı olduğumu ispat etmeye uğraşırdım. Zamanla anladım ki, kendini her şartta haklı gören bir insana ne söylersen söyle fikrini değiştiremiyorsun. Böyle durumlarda enerjimi tüketmek yerine mesafemi korumayı tercih ediyorum. Haklı çıkmak için değil, huzurumu korumak için susmanın da bir olgunluk olduğunu öğrendim.

Bence insanı değerli yapan hiç hata yapmaması değil, gerektiğinde "Ben burada yanlış yapmışım." diyebilmesidir. Kendini sürekli haklı gören insanlar ise çoğu zaman hem kendilerini geliştiremez hem de çevrelerindeki insanları yorar. Ben artık böyle insanlarla mücadele etmek yerine, sınırlarımı çiziyor ve gerçekten dinlemeyi bilen insanlarla vakit geçirmeyi seçiyorum. Çünkü hayat, sürekli kendini haklı sanan insanlarla tartışacak kadar uzun değil.

Onlarla hiç muhabbete girmiceksin çünki cahil insana doğruyu anlatamazsın haksız olduğunu he siceksin ordan uzaklaşacaksın

En kolay yöntem sanki bir şey biliyorsun da söyleme gerektiğini mi duymuyorsun gibi davran Karşındaki insan deli olsun

patron ile kavga ettim haksızlık yüüznden

Çok muhatap olma aynen de geç.

Sensin de sakin ol kesinlikle

salıverrr gitsin

Ben. Gelebilirim

Susarak uzaklaşarak

Umursama