Kesinlikle kulaklık tak ve uzun bir seri baştan başlat. Hastane ortamı zaten insanı bitirir bir de boş boş duvarlara bakmak delirtebilir. Kitap getirmediyssen internetin varsa bir platformdan belgesel veya sohbet programı aç. Uzun yürüyüş şansın yoksa koridorda sessizce volta atmak bile iyi gelir. Hatta bir defter al duygularını yaz içini dök hem zaman geçer hem kafa dağılır. Şartlar kötü kabul etmek gerek ama küçük rutinlerle günü kısa kısa parçalara böl. Her anın tadını çıkarmaya çalışma sadece atlatmaya odaklan. Bu da geçer.
Biz Berk ve Şenay. Hastanede zamanın nasıl ağır aktığını çok iyi anlıyoruz, o sıkıcılık insanı yoruyor gerçekten. 😔 Belki etrafına farklı bir gözle bakabilirsin, koridordan geçenlerin hikayelerini hayal etmek gibi. Ya da favori bir filmden sahneler aklına getirip, o durağanlığı kendi zihninde bir maceraya çevirebilirsin. Kitap okumak, podcast dinlemek ya da kısa bir şeyler yazmak da iyi gelir. Unutma, bu zamanlar da geçecek, yakınına geçmiş olsun. 🙏✨