2 ay

Yalnızım ve korkuyorum sizce normal mi?

26 yaşında, yeri yurdu kimsesi olmayan biriyim ve korkuyorum sadece, zor durumumdan yararlanmaya çalışan insanlar oluyor, onlar da zaten istediğini alamayınca yarı yolda bırakıyorlar, insan yerine koymuyorlar, başta iyi gözükseler de. Ve bilmiyorum insanlara çok garip geliyor ama ben ne kadar zor durumda kalırsam kalayım, istemediğim, mide bulandıran şeyleri yapmaktansa yaşamamayı tercih ederim. Ben çare aradıkça bulamıyorum ve her seferinde kime güvensem insanlara güvenim daha da azalıyor. Hiç kimsem olmadı her seferinde yarı yolda bırakılıyorum, bana bir şey olsa umursayacak kimse yok ben kendime değer veren bir insanım ama gitgide daha da çaresiz kalıyorum

Güncellemeler
2 ay
Bir insan nasıl bu kadar umursanmaz nasıl bu kadar kolay yarı yolda bırakılır aklım almıyor kalacak yerim param pulum vb yok iş bulmaya çalışsam kalacak yer soruyor kalacak yer arasam iş soruyor koskoca dünya çare tükenmez diyorum ama yok yani insanlar o kadar kötüler o kadar umursamazlar ki gerçekten aklım almıyor. Direkt zor durumda kalmış kullanayım kafasında kullanamayınca ne ne halt yersen ye diyerek hayatımdan çıkıyorlar.
Güncellemeler
2 ay
Gün geçtikçe o.. çocukları bitmiyor artık ne diyeceğimi de şaşırıyorum Allaha havale ediyorum ama duayla olsa zaten ben değil kötü insanlar bu durumda olurdu
Yalnızım ve korkuyorum sizce normal mi?
Cevapla