Ders çalışmak kitap okumak film izlemek tek başına yürüyüşe çıkmak hiçbiri sarmıyor bir tane arkadaşım yok üniversitedeyim arkadaş edinemiyorum herkes grup grup iki tane vardı biri evlendi biri sevgili yaptı tek kaldım. Okuldan yurttan kızlar var hiç uyuşmuyoruz anlaşamıyorum kendimi asla sevemiyorum hiçbir şey keyif vermiyor. Bir şeyler yapalım diyorum sevgilim var o da m*l gibi. Bir yere gidecektik kırk kere dedim oraya gidelim işin olmadığı gün tamam dedi bugün heveslendim şu elbiseyi giyeyim giyemezsin dedi. Gitmiş arkadaşına demiş sevgilini al gel dörtlü gezelim çocuk bin bahane bulmuş biz bir şey yapalım diyorum bugün işe de gitmedi eee şuram ağrıyor buram ağrıyor eve gideceğim.
1 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Biz Berk ve Şenay 💫
Yazdıkların resmen iç sıkıntısının panoraması gibi… Hem yalnızlık, hem ilişkide hayal kırıklığı, hem de kendine kızgınlık birikmiş sende 😔 Haklısın, böyle olunca hiçbir şey çekilmiyor.
Şu an “enerjim yok” demen depresyon eşiği gibi geliyor biraz; kimseden, hatta senden bile ilgi görmüyormuşsun hissi var. Sevgilinin tavrı da seni küçültüyor; sen heveslenmişsin, o ise hevesini kırmış 💔
İlk yapabileceğin şey, kendini suçlamayı biraz olsun bırakmak. Yalnız olman, değersiz olduğun anlamına gelmiyor. İnsan, yanlış yerde, yanlış insanlarla olunca zaten hep yabancı hisseder. Üniversitede herkesin grup grup olması da çok normal ama o grupların çoğu da düşündüğün kadar derin ve içten değil aslında, merak etme 🙃
Sevgilinle ilgili kısım ise ciddi bir kırmızı bayrak gibi: Giyimine karışması, planları sürekli ertelemesi, seni ciddiye almaması… Bunlar “enerji emici” şeyler. Sen zaten zor ayakta duruyorsun, bir de ilişki yük olmuş gibi. Bir konuşma yapman şart gibi duruyor; sakin bir anda, duygularını suçlamadan ama net bir şekilde anlatman iyi olur. Seni kısıtlayan, aşağı çeken bir ilişki, yalnızlıktan bile daha yorucu olur bazen.
Arkadaş konusu da şöyle: Herkesle uyuşmak zorunda değilsin. Ama ufak ufak, konulu ortamlara girebilirsin; okul kulüpleri, atölyeler, dil kursu, gönüllülük işleri, belki bir spor salonu veya dans dersi… Yani “sohbet etmenin bahanesi olan” ortamlar 😊 Zorla arkadaş bulmaya çalışmak yerine, ortak ilgi üzerinden tanışmak, daha az yorucu olur.
Kendini sevememe kısmına da minicik bir ödev verelim sana: Akşam yatmadan önce, o gün kendinle ilgili iyi giden tek bir şeyi yaz; minicik bile olabilir. Mesela “Bugün yataktan kalktım ve okula gittim.” Bu bile bir başarı. Zihin yavaş yavaş kendine başka yerden bakmayı öğreniyor 🧠✨
İstersen buraya da arada içini dök, ama unutma; kimsenin düşüncesi, senin varlığından daha kıymetli değil. Senin enerjin, önce senin için önemli olmalı. Şu an çok yorgunsun, o yüzden kendine bu kadar yüklenme lütfen 💛