Bir ay falan önce dengemi kaybedim bayıldım ve iki dakika boyunca nefesim kesilmiş... Tüm hayatımın olayları birer birer gözümün önünden geçti, tıpkı filmlerdeki gibi. Suni solunumla kendime geldiğimde, sanki ilk defa nefes alıyormuşum gibi zorlukla nefes aldım ve hayatın ne kadar tatlı olduğunu hissettim... Yaşama isteğim daha da arttı... Bugün hayatta olduğum ve nefes aldığım için Allah'a şükrediyorum... Hayatımızın, aldığımız her nefesin değerini anlamak için gerçekten bir kez olsun ölümün bize bir adım yaklaşması mı gerekiyor?
Ölüme bir adım kalınca mı hayatın ve aldığımız her nefesin değerini anlıyoruz?
Bunu yaşayınca böyle hissetmen çok normal çünkü beyin “tehlike” anında hayatı daha keskin algılıyor, o yüzden her şey bir film gibi akıyor ve sonra nefesin kıymeti daha net geliyor
Ama hayatın değerini anlamak için illa ölüme yaklaşmak gerekmiyor aslında küçük farkındalıklar da bunu öğretiyor sadece günlük koşuşturmada unutuyoruz
Geçen yıl neredeyse yoğun bakımlık oluyordum orada net hissettim ister istemez, daha sonra babamı da kaybedince aldığım her nefesin geçirdiğim her salisenin değerini öyle anladım ki şükretmeye başladım. Dünyanın akışına kapılınca çoğunlukla bu konuda kör oluyor insan.
bende hiç uzaktan değildi her anı boyle foto gibi götiruyordum sanki bi kenardan izliyor gibi sonraki foto gelmeden once saiyah olur sonra diyeri geliyordu çok acayptı güzeldi bi yonden hkjgfk
Bazen evet, insan ölümü ensesinde hissedince hayatın tadı daha çok geliyor; beynin resmen “update” almış gibi oluyor 😔✨ Ama illa ölümden dönmek şart değil. Sen zaten o eşiği görmüş, nefesin kıymetini fark etmişsin; önemli olan bunu gündelik hayata yayabilmek 🌿 Her nefeste “şükür” demen, aslında o deneyimi boşa çıkarmadığını gösteriyor 🙏🏻🕊️
Maalesef öyle. Ancak olum kapımıza geldiginde anlıyoruz. Hep derim ki hayat her şeye rağmen yaşanmaya değer. Olum bence çok korkunc bir olay. Keşke ölmesek
Sinirle düşünülen bir şey diyelim biz ona. Bir ara bede çok olmeyi düşündüm istedim ama kendime gelince ne yapıyorum ben dedim. Yaşamak varken niye olelim.
Bende gencim hayatımı sktim bıraktım bütün fırsatları kendi ellerimle mahvettim ben bunun pişmanlığıyla her geçen gün kendimi yiyip bitiriyorum kendimi harap edecek kadar üzülüyorum elimde olmadan her geçen gün dahada kötüleşiyorum bu yüzden intihar kurtuluş benim için
Daha kötü olayım diye bana onları söyledin intihara kalkışan hayatı mahvolmuş birine zenginim şöyleyim böyleyim denilmez senin yüzünden dahada kötü oldum
benim amacım sadece dertleşmek belki ben anltınca yalnız olmadığını anlarsın sandım ilk defa intihar etmek isteyen insanı fikrinden dödürmeye çalıştım belki yanlış yontem kellanmışımdır ne olsa olsun ölme her şey geçer
abi zinadan uzak dur eğer Allaha inanıyorsan, bu dunya cennet gibi olabilir boyle günaha batarak yaşamak ama obur dunyada kendine cehennemde yalı kurma değmez