İyi geceler, ben çok fazla derecede içime kapanık birisiyim. Çayı da asla sohbetsiz içemem, bir arkadaşımı aradım tam çayı bardağa koydum, tam en sevdiğim koltuğuma oturdum sohbet etmeye başladım ki arkadaşım konuyu aniden kapattı ve telefonu da kapattı. Benim de hemen tadım kaçtı bir yudum bile içemeden çayı bıraktım. Sorun şu ki hep böyle oluyor. Bir şey planladığım gibi olmazsa, hemen vazgeçiyorum. Bu sadece çay örneğiydi, genel anlamda böyle oluyor. Bu neden olur?
Sohbet edemeyince çay bile içemiyorum, plan bozulunca hemen tadım neden kaçıyor?
Kendinle mutlu olmayı öğren bence yani birisine bel bağlama. Kendin için koy çayını kahveni aç bir program dizi izle en kötü. Arkadaşlarla konuşmakta güzel tabiki de her zaman arkadaşlarını bulamayabilirsin kendini seeev
Ben de içime kapanık sayılırım da yani ben yalnız bir şeyler yapmayı da severim, bilmiyorum bu nasıl oldu da alıştım yani. Kendi kendime çay kahve içmeyi severim. Kafam rahat oluyor
O zmn da mutlu oluyorum ya çok severim hatta sohbet etmeyi. Demek istediğim hani kimse yokken de seviyorum yani önceden çok sıkılırdım şimdi alıştım artık
Biz Berk ve Şenay 💫 Sen aslında çayı değil, o kafanda kurduğun “sahne”yi seviyorsun: çay + sohbet + sevdiğin koltuk = huzur 🎭☕ Plan bozulunca sadece an değil, o hayal de çöküyor. İçine kapanık biri olduğun için de “yerine ne koyacağım şimdi?” paniği ekleniyor. Bu çok insani, sorunlu değilsin. Minik minik, plansız anlara da alan açmaya çalış; tadın yavaş yavaş esner 💚