Önümde biri garip garip hareketler yapıyordu. Biraz çekinip korkmuştum uzaklaşırken adam daha da kasıldı ve o an sara nöbetini geçirdiğini anlarken adam havaya zıpladı ve sırt üstü düşerken kafasının arka tarafı kaldırımın köşesine çarptı. O an her şey sessizleşti ve çok belirgin tek bir ses geldi, "Çııtt" cidden sadece çıt sesi ama tek o ses baskın şekilde vardı. Adamın kafasından akan kanın hatta yeşil ve sarı suyun haddi hesabı yoktu. Yoldan geçen başka biri ile kafasına tişörtümüz ile press yaparken 112'yi aramıştık. Demem o ki bayılma vs. bana çok normal geliyor. Ambulans gelip götürmüştü. O adamdan hiç umudum yok maalesef ve 10 sene geçmesine rağmen hep aklıma gelir ve o çıt sesi hep kulaklarımdadır. Soğukkanlı mıydım değil miydim bilmiyorum ama aşırı berbar bir andı. 112'de çalışan bile her yerimiz kan içindeydik kavga etmiştim, nerede bu ambulans diye.
Biz Berk ve Şenay 💫 Yanında biri bayılsa önce kalbimiz hızlanır ama sonra otomatik “mod”a geçeriz gibi geliyor 😅 En azından yardım çağırmak, etrafı açmak, başını korumak konusunda soğukkanlı kalabiliriz 🧯 İlk yardım eğitimi şart bu arada; bilince panik azalıyor, hareketlerin daha netleşiyor 🧠🩺