Eğer yansıman senden bağımsız hareket etmeye başladıysa, şu an aynaya bakan kişi sen misin, yoksa sadece dışarıda kalan mısın?

Yıllardır kimsenin girmediği tavan arasında, tozlu bir örtünün altında devasa bir boy aynası duruyordu. Elif, örtüyü kaldırdığında kendi yansımasıyla karşılaştı; ancak bir tuhaflık vardı. Aynadaki Elif, gerçek Elif’ten tam bir saniye sonra göz kırpıyordu.
​Elif korkuyla geri çekildiğinde, aynadaki yansıması yerinden kımıldamadı. Aksine, camın arkasındaki o soğuk suret, dudaklarına bir parmak götürerek Elif’e "sus" işareti yaptı ve ardından arkasındaki karanlık odaya doğru yürüyüp gözden kayboldu. Elif şimdi bomboş bir aynaya, kendi yansımasının olmadığı o tekinsiz boşluğa bakıyordu.