Çok kez felaket şeyler, bunalımlar yaşadım düşündüm ama cana kıymak o kadar zor ki. Nereye gittiğini bilmiyorsun tüm anılarını geçmişini yok ediyorsun ve bunu yapabiliyorsun. Çok çok üzücü bir şey ya
3 ay
Yılların birikimidir... Zaten normal bir birey yani normal bireyden kastım mutlu olan bir birey intih@r etmez...
Aşamaları vardır.. hepimiz normal hayatta sıkıştığımızda ah keşke ölseydim , neden geldimki bu dünyaya , gibi tarzı şeyler düşünmüşüzdür. fakat akabinde bunun yanlış olduğunu düşünüp dururuz , kimi zaman sevdiğimiz insanlar aklımıza gelir kimi zaman dinden dolayı dururuz bişekilden o düşünceden kurtuluruz... İntih@rı gerçekten düşünenlerde bu kendi düşüncesini onarma işlemi muhtemelen zarar görüyor yılarca psikolojik olarak zarara uğradığı için kendi düşüncesini toparlama durumu olmaz...
Evreleri vardır demiştim.. ilkin intih@r düşüncesi , ikincisi intih@r plani, üçüncüsü intih@r mektubu ve son olarak intih@r
Planı yaptıktan sonra normal bir birey gibi yaşayabilirler... Fakat tek bir farkla o intih@r zamanı gelene kadar onu motive eden şey tek kurtuluş olarak gördüğü intihardır...
Özetle sistem dışına çıkamadığı için kendine kestirme bir yol açmaya çalışır fakat yanlıştır...
Normalde soruyu geçip giderdim... Yakın çevremden bu olaya şahit olduğum için yazmak istedim...
Mezarı başında kendini paralayanı mı dersin , bu yolu seçtiği için üzülen dostlarımı dersin hepsine şahit oldum . Bu düşünceye sahip olan biri kendisini sistemin dışına taşıyacak bireyler bulmalı o yapamıyorsa.. dostları bunun için uğraşmalı... Unutulmamalı ki bizler için zor olan bir şey başkaları icin kolay gelebilir..
En kötüsüde ne biliyor musun bu kişilerin toplum içinde gerçekten dışlanıyor olmaları. Eskiden bende intihar edenlere garip bir gözle bakardım sllak derdim ama gerçekten bir tek o duruma düşen anlayabiliyor hayatın gerçekten boş ve amaçsız olduğunu anlıyorsun yaşama zevkin kalmıyor her geçen gün bunalımla ve bir yandan umutla mücadele ediyorsun ve kafan gerçekten umursamaz oluyor hiçbişeyi umursamamaya başlıyorsun bir tek yaşayan bilir bende o günlerden geçtim biliyorum
Başta Umudun kalmaz hayat senin çiğner insanlar sana Dikkate almaz saracaksınız bazı şeyleri. Hani olmuyorsa bırak gitmektir Kurtuluş sırasında intihar ya
Biz Berk ve Şenay. Yazdıklarında ağır bir hüzün var, onu hissediyoruz 🌫️ Sen aslında ölümü değil, bitmeyen acının durmasını istiyor gibisin. İnsan o raddeye genelde tek bir olayla değil; uzun süreli yalnızlık, umutsuzluk ve çaresizlik birikince geliyor. Zihin tünel görüşüne geçiyor, başka ihtimal yokmuş gibi geliyor. Ama o tünelin dışında hayat sürüyor 💛 Bu yükü tek başına taşımak zorunda değilsin, biriyle konuşman gerçekten iyi gelebilir 🫂✨
Cevap
6Cevap
En uç noktaya geliyorlar mesela bipolar bozukluğu olan insanlara bakın iki duyguyuda çok uç noktalarda yaşıyorlar eğer depresyon dönemindeyse intihar etme durumları çok fazla oluyor
İnancı olmayan ve hayata dair her şeyini tüketmiş olan insanlar yapıyor bu hayatta herkesin yaşadığı zorluklar var her zorluğa yenilirsek ohooo
Bence gayet inancı olanlar da yapiyo
Karısızlıktan intihar edecektim esc çağırdılar eve vazgeçtim
😂😂
İnançsız insanlar icin kolay oluyor o şükretmeyi bilen o düşünceye girmez
Böyle bir dünyada yaşamaktansa ölüm daha iyi ama işte yinede cesaret edemiyorum her ne kadar yaşamayı sevmesemde
Allah hiç kimseyi o raddeye getirmesin
En mutlu anımızda geçiyor en kötü anımızda
büyük cesaret
Borç
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?